362 μ.Χ σαν σήμερα: Ο ναός του Δαφνίου Απόλλωνα, έξω από την Αντιόχεια, καταστρέφεται από μία μυστηριώδη πυρκαγιά.

   Ο ναός του Δαφναίου (ή Δαφνίου) Απόλλωνα βρισκόταν στο προάστιο Δάφνη της συριακής Αντιόχειας (και δεν πρέπει να συγχέεται με το Ιερό το...

  

Ο ναός του Δαφναίου (ή Δαφνίου) Απόλλωνα βρισκόταν στο προάστιο Δάφνη της συριακής Αντιόχειας (και δεν πρέπει να συγχέεται με το Ιερό του Απόλλωνα στο Δαφνί Χαϊδαρίου στην Αττική). 

Το 362 μ.Χ., ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ιουλιανός ο Παραβάτης (ο οποίος προσπαθούσε να αναβιώσει την αρχαία ελληνική θρησκεία) επισκέφθηκε το μαντείο του Απόλλωνα στη Δάφνη για να πάρει χρησμό. Ο χρησμός όμως δεν δινόταν, με την αιτιολογία ότι ο χώρος είχε «μολυνθεί» επειδή εκεί κοντά είχε ταφεί ο χριστιανός μάρτυρας και επίσκοπος Αντιοχείας, Άγιος Βαβύλας.

Ο Ιουλιανός εξοργίστηκε και διέταξε την άμεση εκταφή και απομάκρυνση των λειψάνων του Αγίου. Λίγες ημέρες μετά την απομάκρυνση, στις 22 Οκτωβρίου 362 μ.Χ., μια μεγαλοπρεπής και μυστηριώδης πυρκαγιά ξέσπασε στον ναό, καταστρέφοντας ολοσχερώς τη στέγη του και το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Απόλλωνα (αντίγραφο του Δία της Ολυμπίας του Φειδία).

Οι εκδοχές για τα αίτια

Χριστιανικός εμπρησμός: Ο Ιουλιανός κατηγόρησε ευθέως τους Χριστιανούς της Αντιόχειας ως εκδίκηση για την απομάκρυνση του λειψάνου και διέταξε το κλείσιμο του μεγάλου χριστιανικού ναού της πόλης (Χρυσή Μονή/Domus Aurea).

Θεϊκή παρέμβαση / Κεραυνός: Οι Χριστιανοί πανηγύρισαν το γεγονός, αποδίδοντάς το σε θεϊκή δίκη και πτώση κεραυνού.

Ατύχημα: Ο ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος αναφέρει αργότερα ότι η φωτιά προκλήθηκε πιθανότατα από αμέλεια, όταν έπεσαν κεριά που είχε ανάψει κοντά στο άγαλμα ο φιλόσοφος Ασκληπιάδης.

Το γεγονός αυτό ενέπνευσε και τον Κωνσταντίνο Καβάφη στο περίφημο ποίημά του «Στα περίχωρα της Αντιόχειας»