1 Νοεμβρίου 1824: Οι Έλληνες νικούν τον Αιγυπτιακό Στόλο στη ναυμαχία της Αστυπάλαιας.

   Σαν σήμερα, την 1η Νοεμβρίου 1824, διεξήχθη η Ναυμαχία της Αστυπάλαιας, κατά την οποία ο ελληνικός στόλος πέτυχε άλλη μια σημαντική νίκη...

  

Σαν σήμερα, την 1η Νοεμβρίου 1824, διεξήχθη η Ναυμαχία της Αστυπάλαιας, κατά την οποία ο ελληνικός στόλος πέτυχε άλλη μια σημαντική νίκη εναντίον του τουρκοαιγυπτιακού στόλου.

Η σύγκρουση αυτή έλαβε χώρα στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Αστυπάλαιας και Κεφάλου (Κω). Λίγες εβδομάδες μετά τη θρυλική Ναυμαχία του Γέροντα, οι ελληνικές ναυτικές δυνάμεις, υπό την αρχηγία του Ανδρέα Μιαούλη, αντιμετώπισαν ξανά τον εχθρικό στόλο.

 Μέσα στο σκοτάδι της νύχτας, οι Αιγύπτιοι, τρομοκρατημένοι από την πιθανή δράση των ελληνικών πυρπολικών, προτίμησαν να υποχωρήσουν και να διασκορπιστούν, αποφεύγοντας τη γενικευμένη σύρραξη.

Ο Ελληνικός Στόλος... Υπό την αρχηγία του Ανδρέα Μιαούλη, αποτελούνταν από περίπου 40–50 πλοία (κυρίως υδραίικα και σπετσιώτικα εξοπλισμένα εμπορικά) και μια μοίρα αποτελεσματικών πυρπολικών. Τα ελληνικά πληρώματα, έχοντας το ηθικό στα ύψη μετά τον θρίαμβο στον Γέροντα, έπλεαν με μεγάλη αυτοπεποίθηση.

Ο Αιγυπτιακός/Τουρκικός Στόλος... Ο Ιμπραήμ Πασάς διοικούσε μια πανίσχυρη ναυτική δύναμη, η οποία περιλάμβανε δεκάδες σύγχρονα πολεμικά πλοία (φρεγάτες, κορβέτες) γαλλικής σχεδίασης, καθώς και μεγάλο αριθμό μεταγωγικών που μετέφεραν χιλιάδες πάνοπλους Αιγύπτιους στρατιώτες.

Λόγω της φύσης της μάχης, οι απώλειες σε έμψυχο υλικό και πλοία ήταν ελάχιστες έως μηδαμινές. Δεν επρόκειτο για μια ναυμαχία εκ παρατάξεως με ανταλλαγή κανονιοβολισμών. Μέσα στο σκοτάδι, ο τρόμος των Αιγυπτίων για τα ελληνικά μπουρλότα τούς ανάγκασε σε άτακτη υποχώρηση και διασκορπισμό προς τα νότια. Η κύρια «απώλεια» για τον εχθρό ήταν η απόλυτη διάσπαση της συνοχής του και ηθική του κατάρρευση.

 Η νίκη αυτή, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες ναυτικές επιχειρήσεις του φθινοπώρου του 1824, κράτησε ζωντανή την Επανάσταση στη θάλασσα και καθυστέρησε σημαντικά τα σχέδια των Οθωμανών και του Ιμπραήμ για την απόβαση στην Πελοπόννησο.

Μετά τον διασκορπισμό του στην Αστυπάλαια, ο αιγυπτιακός στόλος αναγκάστηκε να καταφύγει κακήν κακώς στα λιμάνια της Κρήτης (κυρίως στη Σούδα) για να ανασυνταχθεί. Αυτό κέρδισε πολύτιμο χρόνο (αρκετών μηνών) για την Ελληνική Επανάσταση, καθώς ο Ιμπραήμ δεν κατάφερε να αποβιβαστεί στην Πελοπόννησο παρά μόνο στις αρχές του 1825.

Το 1824 ήταν μια τραγική χρονιά για την Κρήτη, καθώς η πρώτη φάση της επανάστασης εκεί είχε σχεδόν κατασταλεί από τον Χουσεΐν Μπέη. Το γεγονός ότι ο Ιμπραήμ εγκλωβίστηκε στα κρητικά λιμάνια προσπαθώντας να προστατεύσει τον στόλο του από τον Μιαούλη, έδωσε την ευκαιρία σε ντόπιους πυρήνες και «Καλησπέρηδες» (αντάρτικα σώματα) να κρατήσουν την επαναστατική σπίθα αναμμένη στα ορεινά. [1]