Πολεμικό Ναυτικο: Οι επιχειρησιακές απαιτήσεις των νέων (ΤΠΚ) Τορπιλακάτων

  Σήμερα ο στόλος της Δύναμης των Ταχέων Σκαφών αποτελείται από ένα σύνολο μόλις 13 ΤΠΚ που απαρτίζουν δύο μοίρες, τις Νο1 και Νο2 ΜΤΠΚ (Μο...

 

Σήμερα ο στόλος της Δύναμης των Ταχέων Σκαφών αποτελείται από ένα σύνολο μόλις 13 ΤΠΚ που απαρτίζουν δύο μοίρες, τις Νο1 και Νο2 ΜΤΠΚ (Μοίρα Ταχέων Περιπολικών Κατευθυνόμενων Βλημάτων). Από τις 13 ΤΠΚ, οι επτά ανήκουν στην κλάση S-VITA οι οποίες είναι οι νεότερες και πιο ισχυρές ΤΠΚ του στόλου, είναι δε και από τις πιο ισχυρά οπλισμένες ΤΠΚ στον κόσμο και σημείο αναφοράς για όλα τα νέα μοντέλα πλοίων αυτού του εκτοπίσματος που προσφέρονται από διάφορα ναυπηγεία. 

Ο στόλος των ΤΠΚ εκτός των S-VITA απαρτίζεται από τέσσερις εκσυγχρονισμένες γαλλικές Comb IIIA με έτος ναυπήγησης 1977-1978, δύο μη εκσυγχρονισμένες γαλλικές Comb IIIΒ με έτος ναυπήγησης 1980-1982. Εν συγκρίσει με το 2023 που είχαμε κάνει αναφορά στο θέμα (το οποίο μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ) υπάρχει μια σοβαρή απομείωση του στόλου των ελληνικών ΤΠΚ κατά έξι μονάδες. 

Ήτοι, σήμερα ο στόλος είναι κατά το ένα τρίτο μικρότερος σε σύγκριση με μόλις τρία χρόνια πριν. Η μείωση αυτή ήταν λογική λόγω της μεγάλης ηλικίας των περισσότερων μονάδων της διοίκησης Ταχέων Σκαφών και των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν, τα οποία επιχειρούσαν, συν τοις άλλοις, με τα ηλεκτρονικά συστήματα του 1970-1980. Μια μείωση η οποία τα επόμενα χρόνια είναι αναπόφευκτο ότι θα συνεχιστεί λόγω του ότι οι έξι από τις δεκατρείς εναπομείναντες ΤΠΚ είναι ηλικίας 45-49 ετών.

Τί όμως θα γίνει στο μέλλον; Είναι λογικό η διοίκηση των Ταχέων σκαφών τη δεκαετία του 2030 να μείνει με μόλις επτά εκσυγχρονισμένες, θεωρούμε, μονάδες κλάσης Ρούσσεν; Οι ΤΠΚ έχουν θέση στο μελλοντικό πεδίο μάχης ή θα αντικατασταθούν από μη επανδρωμένα συστήματα;

Η πραγματικότητα είναι ότι ο τρόπος μάχης έχει αλλάξει από το 2020 και μετά, με την παρουσία νέων οπλικών συστημάτων όπως τα αυτόνομα συστήματα και τα μικρού κόστους περιφερόμενα πυρομαχικά, τα οποία μπορούν να καταφέρουν σοβαρά πλήγματα μεγάλου κόστους σε μονάδες εδάφους ή/και θαλάσσης. Στο πεδίο του Αιγαίου, κλειστή θάλασσα με δεκάδες νησιά και εγγύτητα, τα συστήματα αυτά θα παίξουν σημαίνοντα ρόλο. Το σύνολο του ελληνικού στόλου θα έχει να αντιμετωπίσει μια σειρά από απειλές που δεν υπήρχαν τις προηγούμενες δεκαετίες. Ένα πολεμικό πλοίο λοιπόν θα έχει να αντιμετωπίσει:

• πυραύλους επ.-επ. από συστοιχίες ξηράς, από αέρος, από αντίπαλα πολεμικά πλοία και υποβρύχια.
• Τουρκικά UAVs με πυραύλους MAM-L και UMTAS.
• Οπλισμένα USVs και UUVs ή USVs αυτοκτονίας.
• Περιφερόμενα πυρομαχικά.
• Τορπίλες νέας γενιάς με ταχύτητες πλεύσης άνω των 50 κόμβων.
• Και τέλος ναυτικό κανονιοβολισμό εάν το επιτρέψουν οι συνθήκες.

Είναι όμως σοβαρός λόγος αυτός για τη σταδιακή, όπως φαίνεται, εγκατάλειψη μονάδων τύπου πυραυλακάτου ή υπάρχει μια άλλη ορθολογικότερη ίσως λύση στο πρόβλημα αυτό; Να υπενθυμίσουμε ότι στις 26/9/2023 το ΣΑΓΕ μεταξύ άλλων αποφάσισε την ναυπήγηση αριθμού ΤΠΚ για την ανανέωση του στόλου της δύναμης των ταχέων σκαφών του Π.Ν. και επίσης ότι το τουρκικό ναυτικό προχωράει ήδη στη ναυπήγηση δέκα νέων σκαφών του NFAC (National Fast Attack Craft) μήκους 68 περίπου μέτρων και εκτοπίσματος 700 τόνων προς αντικατάσταση των παλαιών ΤΠΚ κλάσης Dogan. Δηλαδή μια χώρα η οποία έχει επενδύσει εκατοντάδες εκατομμύρια στην ανάπτυξη και παραγωγή διαφόρων τύπων UAV, USV, UUV, LM κ.α. συνεχίζει να δίνει αξία σε μονάδες αυτού του εκτοπίσματος.

Στον αντίλογο που υπάρχει όσον αφορά τη χρησιμότητα των ΤΠΚ στο σύγχρονο πόλεμο μπορούμε να αντιτάξουμε τα εξής:

Η αντικατάσταση των ΤΠΚ από αυτόνομα ή τηλεχειριζόμενα συστήματα δεν είναι εφικτή και δεν πρέπει να γίνει για πολύ απλούς επιχειρησιακούς λόγους.Οι ΤΠΚ μπορούν να πλέουν και να επιχειρούν με δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Πράγμα το οποίο λόγω μεγέθους δεν μπορούν να κάνουν τα USV.
Έχουν τρομακτική ισχύ πυρός και μπορούν να πραγματοποιήσουν πλήθος αποστολών. Από ανθρωπιστικές αποστολές και επίδειξη σημαίας μέχρι αστυνόμευσης, συνοδείας πλοίων και πολεμικές επιχειρήσεις υψηλής έντασης.

Οι ΤΠΚ έχουν πολύ μεγαλύτερη αυτονομία, επομένως μπορούν να διεξάγουν επιχειρήσεις στην ανατολική Μεσόγειο (όπως έχουν κάνει στο παρελθόν) προστατεύοντας τα ελληνικά συμφέροντα και την ΑΟΖ στην ευρύτερη περιοχή.

Διαθέτουν πολλαπλές επιλογές οπλικών συστημάτων για επιθετικούς σκοπούς (Πυροβόλα, Πυραύλους Επ.Επ., ΑΑ πυραύλους, τορπίλες) αλλά και συστήματα αυτοάμυνας (ΑΑ πυροβόλα, σύστημα CIWS, σύστημα Η/Π, εκτοξευτές αναλώσιμων). Κάτι το οποίο δεν διαθέτουν τα αυτόνομα συστήματα.
Μπορούν εύκολα να γίνουν φορείς αυτόνομων συστημάτων επεκτείνοντας τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες.

Επομένως και με βάση την απόφαση του ΣΑΓΕ το 2023 το Π.Ν. θα πρέπει να σχεδιάσει ποια και με ποιες προδιαγραφές θα είναι η νέα κλάση ΤΠΚ του πολεμικού ναυτικού που θα αντικαταστήσει τις εναπομείναντες Combattante. Όποια κι αν είναι η επιλογή θα πρέπει να περιλαμβάνει στοιχεία όπως:

• Αυξημένα χαρακτηριστικά στελθ, στο Η/Μ φάσμα, στο ακουστικό, στο θερμικό και στο οπτικό.
• Εξελιγμένα ηλεκτρονικά συστήματα που να προσφέρουν έγκαιρο εντοπισμό και στοχοποίηση, ζεύξη δεδομένων για ανταλλαγή πληροφοριών με άλλες πλατφόρμες σε ένα σύγχρονο ενοποιημένο πεδίο μάχης.
• Σύγχρονα οπλικά συστήματα και αντίμετρα για προσβολή και αυτοπροστασία.
• Σύγχρονα συστήματα Η/Π και Anti-UAV.
• Επιλογή συστημάτων κατά προτεραιότητα για μέγιστη ομογενοποίηση με τα υπόλοιπα πλοία του στόλου και τέτοια που να μπορούν να ενσωματωθούν στις υπάρχουσες S-VITA σε μελλοντικό πρόγραμμα αναβάθμισης.

Όμως λαμβάνοντας υπόψη και τις εξελίξεις στο επιχειρησιακό πεδίο θα προτείναμε οι νέες ΤΠΚ να έχουν ελάχιστα αυξημένες διαστάσεις σε σύγκριση με τις S-Vita. Μια αύξηση του μήκους κατά 5-6 μέτρα και αντίστοιχα του εκτοπίσματος κατά 100 τόνους περίπου θα δώσει τη δυνατότητα στη μεταφορά και άφεση USV και/ή UAV από τις ελληνικές ΤΠΚ επεκτείνοντας έτσι τον επιχειρησιακό φάκελο των πλοίων. Έτσι οι νέες ΤΠΚ θα μπορούσαν να διεξάγουν συνεργατικές επιχειρήσεις με τα μεταφερόμενα USV, UAV, Loitering Munitions, καθώς και ως μέτρο προστασίας των πλοίων σε περιβάλλοντα και επιχειρήσεις υψηλού κινδύνου. Επίσης η αύξηση των διαστάσεων θα επιτρέψει τη μεταφορά περισσότερου καυσίμου και προμηθειών αυξάνοντας τόσο την εμβέλεια όσο και την αυτονομία των σκαφών αυτών.

Εν κατακλείδι, τα USV δεν μπορούν και δεν πρέπει να αντικαταστήσουν τις ΤΠΚ στις τάξεις του Π.Ν. Όμως μπορούν και πρέπει να γίνουν οργανικά συστήματα αυτών. Επίσης, με βάση τη μεγάλη ηλικία των σκαφών της κλάσης Combattante θα πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα οι διεργασίες αντικατάστασης αυτών και συμπλήρωση του αριθμού των ενεργών μονάδων στο άμεσο μέλλον. Και επειδή σχεδιάσεις τέτοιων σκαφών δεν υπάρχουν πολλές στην ευρωπαϊκή ήπειρο μήπως το λεγόμενο εθνικό πλοίο εκτός του OPV να είχε πρόβλεψη και πλοίο τύπου FAC. Αν και με διαφορετική σχεδίαση γάστρας είναι δύο πλοία με παραπλήσιες διαστάσεις. Defencereview.gr