Ο Πανικός Σκοτώνει... Σαν σήμερα το 1924, 25 νεκροί στην Αθήνα, όταν κάποιος φώναξε μέσα σε κινηματογράφο «Φωτιά»!

   Πρόκειται για μία από τις πιο σπαρακτικές και «παράλογες» τραγωδίες της νεότερης Αθήνας. Το απόγευμα της Κυριακής 19 Οκτωβρίου 1924, ο κ...

  

Πρόκειται για μία από τις πιο σπαρακτικές και «παράλογες» τραγωδίες της νεότερης Αθήνας.
Το απόγευμα της Κυριακής 19 Οκτωβρίου 1924, ο κινηματογράφος «Πανόραμα», που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Χαλκοκονδύλη, ήταν ασφυκτικά γεμάτος από περίπου 550 θεατές, στην πλειονότητά τους παιδιά και εφήβους ηλικίας 14-18 ετών. Είχαν συγκεντρωθεί εκεί για να παρακολουθήσουν τη βωβή κωμωδία του Τσάρλι Τσάπλιν, «Σκυλίσια Ζωή» (A Dog's Life).
Οι λεπτομέρειες του τραγικού αυτού συμβάντος φωτίζουν το πώς ο καθαρός πανικός μπορεί να μετατραπεί σε φονικό όπλο:

Το χρονικό του πανικού

Λίγο πριν από το τέλος της προβολής, μέσα στο σκοτάδι της αίθουσας, ακούστηκε ξαφνικά από την πλευρά του εξώστη η κραυγή «Φωτιά! Φωτιά!». Μέχρι σήμερα δεν έχει διευκρινιστεί αν επρόκειτο για μια εξαιρετικά κακόγουστη φάρσα ή αν κάποιος είδε μια λάμψη από το δωμάτιο προβολής (όπου τα φιλμ της εποχής ήταν εύφλεκτα) και τρομοκρατήθηκε.

Η Πυροσβεστική που κατέφθασε στο σημείο δεν χρειάστηκε να σβήσει καμία απολύτως εστία, καθώς φωτιά δεν υπήρξε ποτέ.

Το φονικό ποδοπάτημα

Στο άκουσμα της λέξης, οι εκατοντάδες θεατές, κυριευμένοι από τυφλό τρόμο, όρμησαν ταυτόχρονα προς τις εξόδους. Το μεγάλο πρόβλημα εντοπίστηκε στη στενή σκάλα που οδηγούσε από τον εξώστη (υπερώο) προς τα κάτω. Καθώς το πλήθος πίεζε μανιασμένα προς τα έξω, κάποια παιδιά στο τέλος της σκάλας έχασαν την ισορροπία τους και έπεσαν.

Μέσα στο σκοτάδι και τον χαμό, όσοι ακολουθούσαν δεν μπορούσαν να σταματήσουν. Άρχισαν να ποδοπατούν όσους είχαν πέσει.

Οι εφημερίδες της εποχής περιέγραψαν σκηνές αρχαίας τραγωδίας: η έξοδος φράκαρε εντελώς από άψυχα κορμιά, ενώ οι ισχυρότεροι περνούσαν κυριολεκτικά πάνω από τους μικρότερους.

Ο τραγικός απολογισμός

Ο τελικός απολογισμός ήταν 25 νεκροί (ορισμένες πηγές της εποχής ανέβαζαν τον αριθμό στους 26) και δεκάδες τραυματίες. Σχεδόν όλα τα θύματα ήταν μικρά παιδιά που πέθαναν από ασφυξία και ποδοπάτημα.

Το γεγονός αυτό συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία και ανάγκασε τις αρχές να θεσπίσουν πολύ αυστηρότερα μέτρα ασφαλείας, πυρασφάλειας και ελέγχου της χωρητικότητας στις αίθουσες των κινηματογράφων και των θεάτρων της χώρας.

Θα ήθελες να μάθεις τι έγραψε ο τύπος της εποχής για το συμβάν ή πώς αντέδρασε η αστυνομία τις επόμενες ημέρες;