Μετά την καταστροφή της Χίου και την πρώτη μεγάλη επιτυχία του Κανάρη τον Ιούνιο του 1822, ο οθωμανικός στόλος είχε καταφύγει στον λιμέ...
Μετά την καταστροφή της Χίου και την πρώτη μεγάλη επιτυχία του Κανάρη τον Ιούνιο του 1822, ο οθωμανικός στόλος είχε καταφύγει στον λιμένα της Τενέδου.
Δύο ψαριανά πολεμικά πλοία (με καπετάνιους τους Νικολή Αποστόλη και Καλαφάτη) και δύο πυρπολικά (με κυβερνήτες τον Κωνσταντίνο Κανάρη και τον Γεώργιο Μυριαλή) έπλευσαν προς το νησί.
Παρά τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας των Τούρκων, ο Κανάρης κατάφερε να πλησιάσει την οθωμανική υποναυαρχίδα (ένα πανίσχυρο δίκροτο με 74 κανόνια) και να προσδέσει σταθερά το πυρπολικό του σε αυτήν.
Η υποναυαρχίδα τυλίχθηκε αμέσως στις φλόγες και ανατινάχθηκε, παρασύροντας στον θάνατο τον Τούρκο υποναύαρχο (Καπούδαν Μπέη) και εκατοντάδες μέλη του πληρώματος. Το δεύτερο πυρπολικό του Μυριαλή επιτέθηκε στη ναυαρχίδα, η οποία όμως γλίτωσε την τελευταία στιγμή με σοβαρές ζημιές.
Το σοκ για τον οθωμανικό στόλο ήταν τόσο μεγάλο, που τα υπόλοιπα πλοία τράπηκαν σε άτακτη φυγή προς τα στενά των Δαρδανελίων για να σωθούν.
Το σοκ για τον οθωμανικό στόλο ήταν τόσο μεγάλο, που τα υπόλοιπα πλοία τράπηκαν σε άτακτη φυγή προς τα στενά των Δαρδανελίων για να σωθούν.
Η νέα αυτή επιτυχία του Κανάρη εδραίωσε τον φόβο των Τούρκων για τα ελληνικά πυρπολικά και εξασφάλισε τον έλεγχο του Αιγαίου από τους Έλληνες για το υπόλοιπο εκείνης της χρονιάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.