Tελευταια Νεα

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 07, 2020

Μόνιμη παρουσία των «Ραφάλ» στη Βάση της Πάφου θέλει η Γαλλία... Κι εμείς...


Η Λευκωσία προσδοκά σε διαμεσολάβηση της Μόσχας προς Άγκυρα και είναι έτοιμη να φιλοξενήσει το «Ντε Γκωλ» – Η ναυτική δύναμη της Μόσχας στη γειτονιά μας, η γαλλική στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο, το έδαφος που κερδίζει ο EastMed και γιατί το Παρίσι δεν θέλει ν’ ακούει για αγωγό προς Τουρκία, γράφει ο Γιάννος Χαραλαμπίδης, Δρ των Διεθνών Σχέσεων, στην κυπριακή εφημερίδα «Σημερινή».

Η Γαλλία επιθυμεί να έχει μόνιμη αεροπορική παρουσία στη Βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» με τα μαχητικά «Ραφάλ».




Παρίσι και Λευκωσία συζητούν επί του θέματος σε υψηλό επίπεδο και όπως πληροφορούμαστε η διαδικασία βρίσκεται σε καλό δρόμο, την ίδια στιγμή, μάλιστα, κατά την οποία, όπως τονίζεται, τόσο το αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκωλ» όπως και αλλά πολεμικά πλοία του γαλλικού στόλου είναι ευπρόσδεκτα στα λιμάνια της Κύπρου.

Μια τέτοια εξέλιξη αλλάζει το σκηνικό στην περιοχή μας και είναι πρόδηλον ότι περιορίζεται ο ρόλος της Βρετανίας, ενώ αυξάνονται οι συνθήκες για τη δημιουργία μιας αποτρεπτικής ενεργειακής πολιτικής υπό προϋποθέσεις και στην πρακτική εφαρμογή του EastMed.

Την ίδια στιγμή, η Λευκωσία με την αυριανή επίσκεψη του Ρώσου Υπουργού Εξωτερικών στην Κύπρο Σεργκέι Λαβρόφ προσδοκά ότι η Μόσχα θα ήταν δυνατό να μιλήσει στην Άγκυρα για αλλαγή στάσης, παρότι το σενάριο αυτό από τουρκικής πλευράς είναι επί του παρόντος απομακρυσμένο.

Η Τουρκία δεν δείχνει πρόθεση να διακόψει το ενεργειακό ερευνητικό της πρόγραμμα.

Καθορίζει και το πλαίσιο ενός διαλόγου και το διεθνές δίκαιο κατά το δοκούν.

Άλλωστε, ο Τούρκος Πρόεδρος δήλωσε τις προάλλες ότι μπορεί να συνομιλήσει με όλους στην περιοχή πλην της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η Γαλλία επιδιώκει πλέον να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και θεωρεί ότι η Κύπρος μπορεί ν’ αποτελέσει μια σημαντική αεροναυτική βάση, που θα στηριχθεί στην πρόσφατη αμυντική συμφωνία των δυο χωρών και στην εμβάθυνσή της.

Η στρατηγική της Γαλλίας κωδικοποιείται ως εξής:

Ανάσχεση της Τουρκίας σε ό,τι αφορά την πλήρη κυριαρχία της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η τουρκική πολιτική της Γαλάζιας Πατρίδας είναι αντίθετη με τα γαλλικά συμφέροντα.

Το Παρίσι: Α) Αντιλαμβάνεται ότι η κυριαρχία της Άγκυρας στη θάλασσα σημαίνει έλεγχο των εμπορικών και ενεργειακών οδών, εξέλιξη που θα θέσει τόσο τη Γαλλία όσο και την υπόλοιπη Ευρώπη κάτω από καθεστώς μεγαλύτερης γεωπολιτικής και άλλης εξάρτησης από την Άγκυρα. Β) Επιδιώκει να έχει σημαντικό ενεργειακό ρόλο στη Λιβύη, την Κρήτη, την Κύπρο και στον Λίβανο, όπου επανέρχεται με τρόπο δυναμικό λόγω της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας.

Σημαντική στρατιωτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο. Το αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκωλ» είναι το μακρύ χέρι της Γαλλίας, η προβολή της ισχύος της στην περιοχή μας, έχοντας, ταυτοχρόνως, ως στόχο να αφήσει ανοικτές τις εμπορικές και ενεργειακές οδούς. Εξ ου και οι αντιδράσεις της Τουρκίας.

Ηγετικό ρόλο εντός της ΕΕ. Όχι ότι δεν έχει σήμερα, αλλά θεωρεί ότι η περιοχή μας είναι ζωτικός της χώρος, όπως αποτελεί για τη Γερμανία η κεντρική και ανατολική Ευρώπη.

Επιδιώκει να διαδραματίσει ρόλο στη Μέση Ανατολή πολύ πιο έντονο απ’ ό,τι στο παρελθόν.




Στηρίζει την κατασκευή του EastMed. Άλλωστε, δεν υπάρχει περίπτωση η Total να πει ναι σε αγωγό προς την Τουρκία. Δεν είναι αφελείς οι Γάλλοι.

Με τον EastMed αυξάνεται η ενεργειακή και πολιτική τους επιρροή στις Βρυξέλλες, ενώ με αγωγό προς Τουρκία εγκλωβίζονται στην Άγκυρα. Κατανοούν, δε, ότι με την εμπλοκή και άλλων χωρών στο ενεργειακό πρόγραμμα του EastMed, όπως είναι η Αίγυπτος και Λίβανος, ενισχύεται ο γεωπολιτικός ρόλος και η επιρροή του Παρισιού επί των χωρών της γειτονιάς μας.

Εκ των πραγμάτων, δημιουργούνται οικονομικές, αλλά και στρατιωτικές συνθήκες αποτροπής έναντι της τουρκικής απειλής.

Ερώτημα: Τι θα κάνει η Άγκυρα; Θα μπει στα οικόπεδα της Total εντός της Κυπριακής ΑΟΖ με το «Σαρλ ντε Γκωλ» να βρίσκεται στην περιοχή μας και όταν θα διακυβεύονται γαλλικά συμφέροντα;

Ή θα μπει σε αυτά των ΗΠΑ και της Chevron; Οι Γάλλοι μπορεί να μην πολεμήσουν για μας, αλλά θα υπερασπιστούν τα δικά τους συμφέροντα.

Μέσα σε αυτήν τη λογική, η Γαλλία ευνοεί τον εμπλουτισμό της Τετραμερούς συνεργασίας, πέραν της ίδιας, της Κύπρου, της Ιταλίας και της Ελλάδας.

Η τουρκική οργή

Δεν είναι καθόλου τυχαία η αντίδραση της Τουρκίας και οι ρητορικές απειλές της ηγεσίας της σε βάρος της Γαλλίας.

Στο παιχνίδι μάλιστα ενεπλάκη και το κατοχικό καθεστώς με επιστολή του λεγόμενου Υπουργού των Εξωτερικών Κ. Οζερσάι στον ΟΗΕ στις 21 Αυγούστου.

Ο κ. Οζερσάι καταγγέλλει τη Γαλλία και την αμυντική συμφωνία που υπέγραψε με την Κυπριακή Δημοκρατία, διότι, όπως τονίζει, στηρίζει τους Ελληνοκυπρίους που είναι επιτιθέμενοι!

Προσθέτει, δε, ότι η στάση της Γαλλίας ως κράτους μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν συνάδει με τις αρχές του ΟΗΕ και ότι βοηθά τους Ελληνοκυπρίους να ηγεμονεύσουν στο νησί.

Είναι η ίδια γραμμή που υιοθετείται από την Άγκυρα και στα Ελλαδοτουρκικά. Ότι, δηλαδή, η Τουρκία όπως και οι Τουρκοκύπριοι τελούν εν αμύνη. Και εμείς εν αδίκω!





« Προηγουμενη
Επομενη »