stoxos News

2/10/16

ΜΑΣ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ...!!! ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΤΟΜΠΡΑ (ΚΑΠΕΤΑΝ ΡΟΥΠΑΚΙΑ) ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ...!!!


Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε τον ήρωα Τόμπρα του Μακεδονικού αγώνα ο οποίος τραυματίστηκε βαριά και ενώ οι γιατροί του συνέστησαν να μην γυρίσει στο μέτωπο, ο μεγάλος ήρωάς μας επέστρεψε και έγραψε νέες λαμπρές ιστορίες;...

Μας καταγγέλθηκε ότι λαθρομετανάστες μπουκάρουν μέσα στο οικόπεδο του ήρωα Τόμπρα και το χρησιμοποιούν ως στέγη! Δεν είναι άλλωστε δύσκολο, μια και ο χώρος είναι αφύλαχτος

Ποιος είναι ο περίφημος "Ρουπακιάς"; Είναι ο ίδιος ο Γιώργος Τόμπρας ο οποίος έγινε γνωστός στον μακεδονικό αγώνα με το παρατσούκλι "Ρουπακιάς". Αν σήμερα ρωτήσεις τον κόσμο "τι σας λένε τα ονόματα...

"Τόμπρας" και "Ρουπακιάς" οι περισσότεροι θα σου πουν τον περιβόητο "Τόμπρα" του ΟΤΕ με τις τηλεφωνικές υποκλοπές, επί πρωθυπουργίας Παπανδρέου και για τον "Ρουπακιά" θα σου δείξουν τον δολοφόνο του Παύλου Φύσσα. 

Και όμως, ενώ δεν γνωρίζουμε ιστορία, ενώ οφείλουμε να τιμούμε τον Γιώργο Τόμπρα και το σπίτι του στην Αγία Παρασκευή, όπου έζησε και πέθανε ως τραυματίας και ανάπηρος πολέμου (για δεύτερη φορά, αυτή τη φορά στον Βαλκανικό πόλεμο), αυτό το σπίτι του (φωτό) γίνεται έρμαιο των λαθρομεταναστών. Όπως μας καταγγέλλουν, κάποιοι Πακιστανικής καταγωγής λαθρομετανάστες βρίσκουν τρόπου και εισβάλλουν μέσα στο οικόπεδο όπου και η οικία του μεγάλου στρατηγού και τη χρησιμοποιούν για να κοιμούνται! 



Ο Δήμος Αγίας Παρασκευής τον περασμένο Ιούλιο τίμησε τον ήρωα με την ανάρτηση τιμητικής πινακίδας έξω από το σπίτι του επί της Λ. Μεσογείων, στη στάση ΤΟΜΠΡΑ (από τον οποία πήρε το όνομά της). Μπράβο στον Δήμαρχο Σταθόπουλο και σε όλο το ΔΣ, όμως δεν φτάνει αυτό. Πρέπει να φροντίσετε την οικία του ΗΡΩΑ και μα την αφήνετε εκτεθιμένη σε κάθε εισβολέα. 


Μέρος του οικοπέδου του ήρωα "Ρουπακιά"-Γεώργιου Τόμπρα. Εγκατάλειψη...

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΜΠΡΑΣ

Για το πόσο σπουδαίος άνδρας υπήρξε ο Γεώργιος Τόμπρας αναδημοσιεύουμε από το http://vrilissianews.gr:
Την τοποθέτηση αναμνηστικής πινακίδας μπροστά στο σπίτι που έζησε και πέθανε ο αείμνηστος Στρατηγός Γεώργιος Τόμπρας αποφάσισε ομόφωνα το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης στις 5/7/2016
στο πλαίσιο της εκφρασμένης θέλησης της Δημοτικής αρχής αλλά και του Δημοτικού Συμβούλιου να τιμήσουν εκείνους τους συμπολίτες μας που διαχρονικά έχουν προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες στην πόλη μας και στον τόπο μας γενικότερα.

Ο αείμνηστος στρατηγός, ένας ήρωας του Μακεδονικού Αγώνα και των Βαλκανικών πολέμων, έζησε επί δεκαετίες και πέθανε στην Αγία Παρασκευή, το δε σπίτι του υπάρχει ακόμα επί της οδού Μεσογείων αρ.375. Το όνομά του είναι γνωστό στο ευρύ κοινό της πόλης μας (στάση Τόμπρα, οδός Στρατηγού Τόμπρα), όμως η προσφορά του στην πατρίδα μας είναι μάλλον άγνωστη. Η δημοτική αρχή πρότεινε λοιπόν και το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε να τοποθετηθεί η αναμνηστική πινακίδα που θα αναφέρεται στον ίδιο και την προσφορά του που πρέπει να αποτελεί παράδειγμα για όλους μας και ειδικά για τους νέους.

Ποιός ήταν ο Στρατηγός Γεώργιος Τόμπρας

Γεννήθηκε την 1-1-1878 στο Αϊβαλί (Κυδωνίες ) της Μικράς Ασίας. Από μικρός ήλθε στην Ελλάδα και σπούδασε φαρμακοποιός στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο από το 1895 μέχρι το 1900.Συγχρόνως ,από τις 31-3-1897 κατετάγη στον Ελληνικό στρατό που τελούσε τότε υπό επιστράτευση και τον Ιούνιο του 1900 πήρε τον βαθμό του ανθυποφαρμακοποιού, δηλαδή του ανθυπολοχαγού. Τον Μάρτιο του 1905 εγκατέλειψε την θέση του χωρίς την άδεια της υπηρεσίας του. Λιποτάκτησε; Όχι ασφαλώς γιατί οι ήρωες δεν λιποτακτούν. Εφυγε και πήγε στην τότε Τουρκοκρατούμενη Δυτική Μακεδονία για να συμμετάσχει σαν εθελοντής στον Μακεδονικό αγώνα. Ηταν η εποχή που εν όψει κατάρρευσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας, οι Βούλγαροι προσπαθούσαν να αποκτήσουν με βίαια μέσα,ομαδικές δολοφονίες, διωγμούςκλπ,με εθνοκάθαρση θα λέγαμε σήμερα, όσο το δυνατόν περισσότερα ερείσματα στην Μακεδονία με στόχο την μελλοντική προσάρτηση της .Ο θάνατος του Παύλου Μελά στο τέλος του 1904 είχε πτοήσει το ηθικό των υπόδουλων Ελλήνων της Δυτ. Μακεδονίας και εθελοντές από όλα τα μέρη της Ελλάδας έσπευδαν να αναπτερώσουν το ηθικό τους και να δώσουν νέα πνοή στον αγώνα τους. Ξεκίνησε να πολεμάει σαν υπαρχηγός του καπετάν Ρούβα, του υπολοχαγού (και μετέπειτα γνωστού στρατηγού ) Κατεχάκη. Και όταν λέμε να πολεμάει μιλάμεγια συνεχείς και πολύμηνες μάχες σώμα με σώμα απέναντι στον τουρκικό στρατό και τις συμμορίες των Βουλγάρων κομιτατζήδων, μέσα στον βούρκο και στα έλη της περιοχής. Επιστρέφει για πολύ λίγο στην Αθήνα και τον Νοέμβριο του 1906, η εν Αθήναις διοίκηση του Μακεδονικού Αγώνα, έχοντας πλέον εκτιμήσει τα πολεμικά του προσόντα και τον ηρωισμό του τον διατάσσει να επιστρέψει και πάλι στην Μακεδονία ,σαν αρχηγός σώματος πλέον, με το ψευδώνυμο Καπετάν Ρουπακιάς,δρώντας κυρίως στην περιοχή της λίμνης των Γιαννιτσών. Τον αναφέρει επανηλειμένα η Πηνελόπη Δέλτα στο πασίγνωστο έργο της ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ όπου Βάλτος ήταν η λίμνη των Γιαννιτσών. Στα τέλη Δεκεμβρίου του 1906 σε μάχη απέναντι στους Βουλγάρους στο Βουλγαροκρατούμενο χωριό Αλάρ, σημερινό Αρχοντικό Κοζάνης, τραυματίζεται βαρύτατα .Νοσηλεύτηκε για είκοσι ημέρες μεταξύ ζωής και θανάτου δίπλα στην λίμνη των Γιαννιτσών και αφού βελτιώθηκε ελαφρά η υγεία του επέστρεψε στηνΑθήνα για περαιτέρω ανάρρωση. Τον Μάρτιο του 1907 η εν Αθήναις διοίκηση του Μακεδονικού αγώνα τον κάλεσε και τον ερώτησαν εάν μπορούσε και εάν ήθελε να επαναλάβει την δράση του στην Μακεδονία ,αφού λόγω κάποιων επιτυχιών των Τούρκων και των Βουλγάρων ο αγώνας είχε πάρει άσχημη τροπή. Οι θεράποντες ιατροί του το απέκλεισαν. Όμως ο Τόμπρας τους αγνόησε και επικεφαλής πλέον σώματος 100 ανδρών επιστρέφει στην Δ.Μακεδονία. Ακολουθούν συνεχείς νικηφόρες μάχες με αποκορύφωμα την μάχη του Ιουλίουτου 1907 κοντά στην Καστοριά κατά την οποία εξοντώθηκε ένα ολόκληρο Βουλγαρικό τμήμα και φονεύθηκε ο επικεφαλής της Βουλγαρικής προπαγάνδας και των ομάδων των κομιτατζήδων όλης της Δυτ. Μακεδονίας ονόματι Κρασάκωφ.Ηταν η καλύτερη απάντηση για την άνανδρη δολοφονία ένα μήνα πριν του ήρωα Τέλλου Αγρα τον οποίο οι Βουλγαροι κομιτατζήδες, ενώ τον κάλεσαν μόνο του και άοπλο για δήθεν ειρηνευτικές συνομιλίες, τον συνέλαβαν και τον κρέμασαν.Η Πηνελόπη Δέλτα περιγράφει συγκλονιστικά το γεγονός σταΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ. Ηταν τέτοια η απήχηση του θανάτου του Κρασάκωφ και της διάλυσης της συμμορίας του ώστε από εκείνη την ημέρα,σε συνδιασμό και με άλλες επιτυχίες των Μακεδονομάχων, άρχισε να κάμπτεται η δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων στην Μακεδονία, το δε γεγονός αυτό προβλήθηκε με θριαμβευτικά σχόλια στις Αθηναϊκές εφημερίδες. Συνεχίζει τους αγώνες για την εκκαθάριση της περιοχής από τους κομιτατζήδες μέχρις ότου,με τις μάχες πλέον σε ύφεση και αφού υπηρετεί για λίγο με το ψευδώνυμο Γεώργιος Τομαράς στο Ελληνικό προξενείο της Ελασσώνας ,ανακαλείται οριστικά στην Αθήνα τον Μάιο του 1909.Κάπου εκεί τελειώνει οριστικά και ο Μακεδονικός Αγώνας στο αίσιο πέρας του οποίου ο Τόμπρας είχε τεράστια συμβολή. Στον πρώτο Βαλκανικό πόλεμο είναι και πάλι παρών στην πορεία προς την Μακεδονία και πάλι υπό τον Κατεχάκη. Επικεφαλής λόχου παίρνει μέρος στην θριαμβευτική Ελληνική νίκη στο Σαραντάπορο στις 10 Οκτωβρίου του 1912 και στις 19 Oκτωβρίου,στον δρόμο προς την Θεσσαλονίκη,και πάλι επικεφαλής λόχου ,επιτίθεται κατά οχυρωμένου Τουρκικού αποσπάσματος κοντά στα Γιαννιτσά την ιερή πόλη των μουσουλμάνων . Παρών όπως πάντα στην πρώτη γραμμή τραυματίζεται και πάλι σοβαρά και αναγκάζεται να επιστρέψει στην Αθήνα. Εκτοτε λόγω αποδεδειγμένης αναπηρίας προσφέρει μόνο από διοικητικές θέσεις, τόσο στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο όσο και στην Μικρασιατική εκστρατεία.Τιμάται με πλήθος από παράσημα και παίρνει συνεχείς προαγωγέςφθάνοντας στον βαθμό του υποστρατήγου τον Μάρτιο του 1926. Στην Αγία Παρασκευή εγκαταστάθηκε το 1916,στην αρχή περιοδικά και μετά την αποστράτευσή του μόνιμα, στο σπίτι που υπάρχει ακόμα επί της Λεωφόρου Μεσογείων αρ.375 όπου και έζησε μέχρι τον θάνατο του απολαμβάνοντας την αγάπη και τον σεβασμό όλων. Ενας άνθρωπος λιτός και σεμνός όπως είναι όλοι οι πραγματικοί ήρωες. Ας είναι η μνήμη του αιώνια και η προσφορά του στην πατρίδα μας παράδειγμα για τους νεώτερους.
loading...
« PREV
NEXT »

Δεν υπάρχουν σχόλια

Δημοσίευση σχολίου