Την αξία της πληροφορίας στο σύγχρονο πεδίο επιχειρήσεων αλλά και την ανάλυση που κάνει το ελληνικό Επιτελείο αναφορικά με τον σύγχρονο α...
Την αξία της πληροφορίας στο σύγχρονο πεδίο επιχειρήσεων αλλά και την ανάλυση που κάνει το ελληνικό Επιτελείο αναφορικά με τον σύγχρονο αναθεωρητισμό, ανέπτυξε ο Αρχηγός ΓΕΕΑΘ, Στρατηγός Δημήτριος Χούπης στο 10ο Ελληνοβρετανικό Συμπόσιο.
Και εκεί οι αναφορές στην αναπόφευκτη γεωγραφία αλλά και τον σύγχρονο αναθεωρητισμό φαίνεται ότι έχουν συγκεκριμένο αποδέκτη ο οποίος εμφανίζεται ως ο ασπαζόμενος στην περιοχή την «πολιτική των κανονιοφόρων».
Ο Έλληνας Αρχηγός αναφέρθηκε στον πόλεμο της Ουκρανίας αλλά και των μετώπων στην Μ. Ανατολή και τον Κόλπο και για τον καλπάζοντα αναθεωρητισμό που αναδύεται καθημερινά στην ευρύτερη γειτονιά της Ελλάδας.Ο Αρχηγός περιέγραψε ένα τοπίο στο οποίο ο αναθεωρητισμός επιστρέφει, οι απειλές γίνονται πιο σύνθετες και η αποτροπή δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στις συμβατικές στρατιωτικές δυνατότητες.
«Η αποτροπή δεν είναι πρόκληση», τόνισε ο Στρατηγός, υπογραμμίζοντας ότι στόχος της είναι να πείσει κάθε επίδοξο αναθεωρητή πως το κόστος μιας επιθετικής ενέργειας θα ξεπερνά το πιθανό όφελος. Στο σημερινό περιβάλλον, πρόσθεσε, η αποτροπή πρέπει να είναι «ολιστική» και να λειτουργεί ταυτόχρονα σε πολλαπλά πεδία.
Μπορεί ο Έλληνας Στρατηγός να μην αναφέρθηκε ονομαστικά στην Τουρκία αλλά αυτού του είδους τα μηνύματα έχουν συγκεκριμένο αποδέκτη ο οποίος είναι αυτός που μονίμως προκαλεί και απειλεί την ασφάλεια και την ηρεμία της περιοχής.
Όποιος γνωρίζει αποφασίζει…
Ιδιαίτερο βάρος στο συμπόσιο δόθηκε στην πληροφορία και στην ταχύτητα λήψης αποφάσεων.
Οι σύγχρονες Ένοπλες Δυνάμεις καθοδηγούνται πολλές φορές μέσω των δορυφόρων, drones, από αισθητήρες και ανοικτές πηγές που παράγουν τεράστιο όγκο δεδομένων. Η πρόκληση είναι πλέον η γρήγορη και ακριβής αξιοποίησή τους. «Όποιος γνωρίζει πρώτος, αποφασίζει πρώτος», σημείωσε ο Έλληνας Αρχηγός στην ομιλία του, αναδεικνύοντας και τον αυξανόμενο ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης, ενός πεδίου που έρχεται να βοηθήσει σημαντικά τις επιτελικές αποφάσεις ενός Διοικητή.
Τα πολεμικά μέτωπα που εξελίσσονται αναδεικνύουν καθημερινά αυτό που έχει ονομαστεί ως «υβριδικές απειλές».
Κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές σε υποθαλάσσια καλώδια, παραπληροφόρηση και deepfakes, περιγράφουν τον κυβερνοπόλεμο ως μορφή σύγκρουσης που είναι «δίχως γραμμή μετώπου, δίχως κατάπαυση του πυρός».
Στην ελληνική διάσταση, τα παραπάνω συνδέθηκαν με την επερχόμενη ύψωση της «Ασπίδας του Αχιλλέα», τη στρατιωτική κινητικότητα και την αμυντική καινοτομία με τον ευρύτερο μετασχηματισμό των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το βασικό μήνυμα της ελληνικής ομιλίας σε Ανώτατο στρατιωτικό επίπεδο ήταν σαφές: «η σύγχρονη αποτροπή δεν κρίνεται μόνο στα όπλα, αλλά στην πληροφορία, στην τεχνολογία, στις υποδομές και στους ανθρώπους.»
Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις πεδίο δοκιμών καινοτομίας
Στο συμπόσιο αναλύθηκε ο τρόπος με τον οποίο επιχειρούν να τρέξουν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις για να προλάβουν τις εξελίξεις του 21ου αιώνα.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν μετατραπεί σε πραγματικό πεδίο δοκιμών για την καινοτομία, αναζητώντας τεχνολογίες που καλύπτουν ήδη σήμερα το 80% των απαιτήσεων. Από τις δοκιμές έρχεται η ενσωμάτωση με ταχύτητα και στην συνέχεια σταδιακά φτάνει ο καιρός της επιχειρησιακής ωρίμανσης κατά την αξιοποίηση, με στόχο τη μετάβαση από το όραμα στο απτό αποτέλεσμα.
Η ξηρά, η θάλασσα, ο αέρας, το διάστημα και ο κυβερνοχώρος δεν αποτελούν πλέον μεμονωμένα θέατρα επιχειρήσεων που συντονίζονται μόνο σε ανώτατο επίπεδο. Συγκροτούν έναν ενιαίο χώρο επιχειρήσεων.
Οι αντίπαλοί μας, είπε ο Αρχηγός, γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να νικήσουν τη Συμμαχία σε μια συμβατική αναμέτρηση· γι’ αυτό δρουν κάτω από το συμβατικό όριο του πολέμου. Οι υβριδικές απειλές εκμεταλλεύονται τα κενά στα όρια ανάμεσα στην ειρήνη και τον πόλεμο, στον πολιτικό και τον στρατιωτικό τομέα, στην εθνική και τη συμμαχική ευθύνη: κυβερνοεπιθέσεις σε νοσοκομεία και δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, δολιοφθορές σε υποθαλάσσια καλώδια, εργαλειοποίηση της μετανάστευσης.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» που είναι μια πολυεπίπεδη άμυνα έναντι αεροσκαφών, βαλλιστικών πυραύλων, πυραύλων πλεύσης και μη επανδρωμένων οχημάτων, ενσωματώνει την πολυχωρική προσέγγιση της ξηράς, της θάλασσας, του αέρα, του κυβερνοχώρου και του διαστήματος.
Το συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι μέσω της διαρκούς εξέλιξης, αναβάθμισης και εκπαίδευσης του προσωπικού στα νέα δεδομένα, το αύριο δεν ανήκει στους ισχυρότερους ούτε στους μεγαλύτερους, αλλά σε εκείνους που διαβλέπουν το μέλλον, είναι έτοιμοι να δράσουν και έχουν την αποφασιστικότητα να διαμορφώνουν τα γεγονότα, αντί να διαμορφώνονται από αυτά…
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.