Τούρκοι αναλυτές ανησυχούν για το πολιτικό κλίμα στο Ισραήλ – θα επικρατήσει και μετά τον Νετανιάχου;

  Τρία χρόνια μετά την 7η Οκτωβρίου, η Τουρκία αναλύει την ενίσχυση του Ισραήλ και φοβάται μια βαθιά αλλαγή στην ισορροπία δυνάμεων στην π...

 

Τρία χρόνια μετά την 7η Οκτωβρίου, η Τουρκία αναλύει την ενίσχυση του Ισραήλ και φοβάται μια βαθιά αλλαγή στην ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή. Η Άγκυρα εκτιμά ότι ακόμη και μια αλλαγή κυβέρνησης δεν θα αλλάξει απαραίτητα την εικόνα.

Η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου όχι μόνο έπληξε το Ισραήλ εκεί που νόμιζε ότι ήταν ισχυρότερο και διέλυσε την αντίληψή του για την ασφάλεια όσον αφορά τη Λωρίδα της Γάζας, αλλά και έριξε τα χαρτιά στην ζυγαριά όσον αφορά το περιφερειακό σύστημα ασφάλειας.

Σύμφωνα με εκτενή ανάλυση που δημοσιεύθηκε σήμερα το πρωί (Τετάρτη) στην τουρκική ιστοσελίδα «Turkey Today», οι συνέπειες εκείνου του Black Sabbath οδήγησαν στην πλήρη κατάρρευση των ισραηλινοτουρκικών σχέσεων, ωθώντας τις δύο χώρες από μια πολλά υποσχόμενη πορεία ομαλοποίησης σε μια βαθιά και συνεχιζόμενη στρατηγική αντιπαλότητα.

Η συμφιλίωση έχει γίνει ριζοσπαστικοποίηση

Την παραμονή του πολέμου, η Ιερουσαλήμ και η Άγκυρα βρίσκονταν εν μέσω μιας προσεκτικής διαδικασίας συμφιλίωσης. Λίγες εβδομάδες πριν από την επίθεση, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου συναντήθηκαν αυτοπροσώπως.

Ωστόσο, η διείσδυση τρομοκρατών της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ, η δολοφονία πάνω από 1.300 Ισραηλινών και η απαγωγή περισσότερων από 200 άλλων, άλλαξαν εντελώς την πορεία.

Η ισραηλινή αντίδραση, η οποία οδήγησε σε μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική εκστρατεία, οδήγησε γρήγορα σε ριζοσπαστικοποίηση της θέσης της Άγκυρας.

Παρόλο που τέθηκε σε ισχύ η κατάπαυση του πυρός τον Οκτώβριο του 2025, η πολιτική διευθέτηση παραμένει άλυτη και οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις εξακολουθούν να κατέχουν πάνω από το 60% του εδάφους της Λωρίδας της Γάζας.

Ήδη από τον Νοέμβριο του 2023, η Τουρκία επέστρεψε τον πρεσβευτή της, τον Μάιο του 2024 σταμάτησε εντελώς το διμερές εμπόριο και τον Αύγουστο του 2024 μάλιστα συμμετείχε επίσημα στην αγωγή της Νότιας Αφρικής κατά του Ισραήλ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Οι ειδικοί στην Τουρκία εξηγούν ότι η ρήξη ξεπερνά κατά πολύ το παλαιστινιακό ζήτημα.

Ο καθηγητής Ομούτ Οζέρ του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης σημειώνει ότι η Τουρκία και το Ισραήλ έχουν αρχίσει να βλέπουν ο ένας τον άλλον ως πραγματικούς αντιπάλους.

Το συριακό μέτωπο, ειδικά μετά την πτώση του καθεστώτος Μπασάρ αλ-Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024, έχει γίνει ένα σημαντικό πεδίο σύγκρουσης.

Ενώ η Τουρκία έχει επεκτείνει τη συνεργασία της στον τομέα της ασφάλειας με τη νέα κυβέρνηση στη Δαμασκό, το Ισραήλ έχει εντείνει τις επιθέσεις του σε στρατιωτικούς στόχους στη Συρία για να αποτρέψει την εγκατάσταση απειλών κοντά στα σύνορά του.

Οι εντάσεις κορυφώθηκαν τον Αύγουστο του 2026, όταν μια ισραηλινή επίθεση στην αεροπορική βάση Abu al-Duhur, η οποία φέρεται να προοριζόταν για τη φιλοξενία τουρκικών δυνάμεων, πυροδότησε έντονες προειδοποιήσεις μεταξύ των πλευρών και εμπόδισε τη δημιουργία ενός προγραμματισμένου μηχανισμού συντονισμού.

Έντονη ανησυχία για την ενίσχυση του Ισραήλ

Ο πολιτικός αναλυτής Χασάν Μεσούτ Όντερ πιστεύει ότι η πολιτική της Άγκυρας πηγάζει από έναν βαθύ φόβο ότι το Ισραήλ θα γίνει ο μοναδικός καθοριστικός παράγοντας στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής μετά τον πόλεμο.

Ο Χουσεΐν Ελπέτκιν , μέλος ΔΕΠ στο Πανεπιστήμιο Εθνικής Ασφάλειας στην Τουρκία, προσθέτει ότι το πολιτικό κίνημα που εκπροσωπείται από τον Νετανιάχου και τους δεξιούς συμμάχους του δεν είναι πλέον περιθωριακό και, ως εκ τούτου, μια αλλαγή κυβέρνησης δεν θα οδηγήσει απαραίτητα σε μια δραματική αλλαγή στην πολιτική απέναντι στους Παλαιστίνιους ή την Τουρκία.

Η εσωτερική πολιτική στο Ισραήλ και οι επερχόμενες εκλογές απασχολούν τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην Άγκυρα.

Ενώ ορισμένοι πιστεύουν ότι μια νέα κυβέρνηση μπορεί να μαλακώσει τη διπλωματική γλώσσα, η επικρατούσα υπόθεση είναι ότι η στρατηγική καχυποψία έχει γίνει δομική.

Τα βασικά ζητήματα της Γάζας, της Συρίας, του Ιράν, της Ανατολικής Μεσογείου και της συνολικής περιφερειακής επιρροής θα συνεχίσουν να αποτελούν σημαντικές πηγές τριβής.

Η πρώτη δοκιμασία της σχέσης θα είναι η διαδικασία ανοικοδόμησης στη Λωρίδα της Γάζας.

Παρόλο που η Τουρκία εντάχθηκε στο περιφερειακό «συμβούλιο ειρήνης» υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών στις αρχές του έτους, η επιρροή της επί τόπου παραμένει περιορισμένη.

Η Τουρκία απαιτεί βασικό ρόλο για τον εαυτό της στον μελλοντικό μηχανισμό σταθεροποίησης, αλλά κατανοεί ότι η ικανότητά της να το υλοποιήσει αυτό εξαρτάται από συμφωνίες με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες επί του παρόντος υπαγορεύουν τους νέους κανόνες του παιχνιδιού στην περιοχή.

אלי לאון – maariv.co.il
—
Echedoros.blog