Ούτε οι Άραβες, ούτε οι Εβραίοι, ούτε οι Ευρωπαίοι, ούτε οι Αμερικανοί, ούτε ο υπόλοιπος κόσμος! «Το βομβαρδιστικό θα περνάει πάντα», εί...
Ούτε οι Άραβες, ούτε οι Εβραίοι, ούτε οι Ευρωπαίοι, ούτε οι Αμερικανοί, ούτε ο υπόλοιπος κόσμος!
«Το βομβαρδιστικό θα περνάει πάντα», είπε ο Βρετανός πολιτικός Stanley Baldwin το φθινόπωρο του 1932, όταν πολλοί πίστευαν ότι το μαχητικό αεροσκάφος απέκλειε την ανάγκη για μεγάλες επίγειες δυνάμεις. Οι μελλοντικοί πόλεμοι διέψευσαν αυτή τη σκέψη, αλλά η ποιότητα της πολεμικής αεροπορίας μιας χώρας παραμένει ένα όχημα της στρατιωτικής της ισχύος και της πολιτικής της επιρροής.
Έτσι ξεκινά το άρθρο του Amotz Asa-El(*) στην εφημερίδα Jerusalem Post και στον ιστότοπο Middle Israel. Ο αρθρογράφος τονίζει ότι ουδείς χρειάζεται μία τυραννική Τουρκία, η οποία θα έχει αποκτήσει και τα αμερικανικά μαχητικά F-35. Σημειώνει τα εξής:
Γι’ αυτό η προσπάθεια της Τουρκίας να αποκτήσει το καλύτερο μαχητικό αεροσκάφος στον κόσμο, το αμερικανικής κατασκευής F-35, είναι ένα σημαντικό διεθνές ζήτημα που αφορά όχι μόνο την Άγκυρα και την Ουάσινγκτον, αλλά και την Αθήνα, την Ιερουσαλήμ, τον αραβικό κόσμο και κάθε δυτική χώρα. Όλα αυτά έχουν διάφορους λόγους να θεωρούν αυτή τη συμφωνία ως απειλή, αλλά ένας λόγος θα πρέπει να υπερισχύει των υπολοίπων.
Ο τουρκικός στρατός είναι ένας από τους μεγαλύτερους και καλύτερους στον κόσμο, με περισσότερα από 2.200 άρματα μάχης, μερικά 250 μαχητικά αεροσκάφη, περίπου 100 πολεμικά σκάφη και σχεδόν 1 εκατομμύριο άρτια εκπαιδευμένα στρατεύματα. Διάδοχος του στρατού που κατέκτησε τα τριηπειρωτικά βασίλεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αυτός ο στρατός στήριξε τη σύγχρονη δημοκρατία που ορκίστηκε να θάψει την οθωμανική προϊστορία της.
Η Τουρκία ήταν επομένως φυσικός συνιδρυτής του ΝΑΤΟ. Συνόρευε με τη Σοβιετική Ένωση, τον διάδοχο του ιστορικού εχθρού της Τουρκίας, της Ρωσίας, και συμμεριζόταν τον φόβο της Δύσης για την προέλαση του κομμουνισμού. Και εδώ έρχεται ο πρώτος λόγος για να αντισταθεί κανείς στη συμφωνία για τα F-35.
Ναι, ο κομμουνισμός έχει εξαφανιστεί, αλλά η Ρωσία είναι ζωντανή και δυναμική. Κατέχοντας ένα μέρος της Ουκρανίας, η Μόσχα αντιμετωπίζει τη Δύση ως αντίπαλο και ρίχνει μια σκιά στην ευρωπαϊκή της καρδιά. Δεν είναι έτσι όπως βλέπει τα πράγματα η σημερινή Τουρκία.
Αφήνοντας στην άκρη την άρνησή της να ενταχθεί στις αντιρωσικές εμπορικές κυρώσεις της Ουάσιγκτον. Το 2017, η Άγκυρα υπέγραψε μια συμφωνία 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αγορά του ρωσικού συστήματος αεράμυνας S-400. Αυτό δεν κάνεις αν θέλεις να είσαι της Αμερικής. σύμμαχος. Η κατοχή αυτών των πυραύλων ενώ πετάει το καλύτερο μαχητικό αεροσκάφος του Θείου Σαμ μπορεί να βοηθήσει τους Ρώσους να βελτιώσουν την αντίδραση των αντιαεροπορικών όπλων τους στις αμερικανικές προκλήσεις.
Ποιες θα ήταν οι συνέπειες της παράδοσης των F-35 στην Τουρκία;
Ωστόσο, οι αμερικανικές συνέπειες της συμφωνίας για τα F-35 επισκιάζουν το νόημά της για τους γείτονες της Τουρκίας, πρώτα απ’ όλα τους Έλληνες.
«Η Ελλάδα δεν θα είναι ευχαριστημένη αν οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφασίσουν να πουλήσουν τα μαχητικά αεροσκάφη F-35 στην Τουρκία», δήλωσε αυτόν τον μήνα στην Αθήνα ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας. Αυτό είναι υποτίμηση. Η Τουρκία είναι ο ιστορικός εχθρός της Ελλάδας, αυτός που το 1974 παρενόχλησε κυρίως την ελληνική Κύπρο και εξακολουθεί να κατέχει το βόρειο τμήμα της.
Υπάρχει συνεχής στρατιωτική ένταση μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας, παραδοσιακά μετριασμένη από το ΝΑΤΟ, στο οποίο ανήκουν και οι δύο. Αλλά αυτό ήταν πριν από τον Ντόναλντ Τραμπ.
Έχοντας επανειλημμένα αμφισβητήσει το δικαίωμα του ΝΑΤΟ στη ζωή, ο Τραμπ αμφιβάλλει για το τι σημαίνουν χώρες όπως η Τουρκία και η Ελλάδα η μία για την άλλη, ή ακόμα και για τις ΗΠΑ. Όπως βλέπει τα πράγματα, αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν «είναι στενός μου φίλος» και ότι «η Τουρκία είναι μια πολύ ισχυρή χώρα».
Αναρωτιέται κανείς τι είναι στην πραγματικότητα αυτή η «στενή» φιλία. Ο Ερντογάν δεν παίζει γκολφ, δεν πίνει ούτε κάνει γυναικάδες. Πώς, λοιπόν, έγινε φίλος του Τραμπ; Συνομιλίες στη νοηματική γλώσσα αργά το βράδυ μεταξύ ενός άνδρα που μιλάει μόνο τουρκικά και ενός άλλου που μιλάει μόνο αγγλικά; Ποιος ξέρει;
Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι μια ενισχυμένη τουρκική αεροπορία αποτελεί πρόβλημα όχι μόνο για την Ελλάδα και την Ουάσιγκτον, αλλά και για τον μεγαλύτερο γείτονα της Τουρκίας, τον αραβικό κόσμο.
Έχουν περάσει 23 χρόνια από τότε που η Τουρκία άλλαξε κατεύθυνση από τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ στην εναλλακτική λύση του Ερντογάν στη Μέση Ανατολή. Ξεκίνησε με μια πολυδιαφημισμένη προσφορά για μια τουρκοαραβική ζώνη ελεύθερων συναλλαγών. Ήταν μια φαινομενικά ακίνδυνη ιδέα, αλλά οι κύριοι αποδέκτες της – τα πλούσια κράτη του Κόλπου και η πυκνοκατοικημένη Αίγυπτος – μύρισαν έναν νεοοθωμανικό ιμπεριαλισμό και είπαν: «Όχι ευχαριστώ».
Προσφορές σε tech προϊόντα και κλήρωση για ένα αυτοκίνητο.Vodafone
Ταξίδεψε με AEGEAN απευθείας στο Μπάρι!AEGEAN
Οι αραβικές κυβερνήσεις, λοιπόν, δεν θέλουν επίσης να δουν έναν ενισχυμένο τουρκικό στρατό να κραδαίνει έναν στόλο F-35.
Το πρόβλημα του Ισραήλ είναι στο ίδιο πνεύμα, εκτός από το ότι ο φόβος του δεν αφορά τα τραύματα από το οθωμανικό παρελθόν. Αφορά το εδώ και το τώρα, καθώς η Τουρκία φιλοξενεί, βοηθά και δικαιολογεί ανοιχτά τον πιο θρασύ εχθρό του Ισραήλ, τη Χαμάς, αγνοώντας την ανοιχτή απαίτησή της να πάψει να υπάρχει το Ισραήλ, και τους όρκους των ηγετών της να επαναλάβουν το είδος της σφαγής που διέπραξαν στις 7 Οκτωβρίου 2023.
Η αυξανόμενη απειλή της Τουρκίας για το Ισραήλ
Έχοντας μετατρέψει τη Συρία σε πληρεξούσιό της, η Τουρκία πλέον ουσιαστικά συνορεύει με το Ισραήλ, ενώ διαθέτει έναν τεράστιο στρατό και εκπέμπει αντισημιτική δηλητηρίαση μέρα με τη μέρα. Ακόμα κι έτσι, ο κύριος λόγος για να αναχαιτιστεί η στρατιωτική ανάπτυξη της Άγκυρας δεν είναι ο περιφερειακός εκφοβισμός της, αλλά ο θρησκευτικός της ζήλος.
Υπό την τρέχουσα ηγεσία της, η χώρα που κάποτε ήταν υπόδειγμα κοσμικής διακυβέρνησης έχει έκτοτε ξεφύγει από τη θρησκευτική αντίδραση.
Από την ανεκδοτολογική πλευρά, αυτή η αντεπανάσταση σήμαινε, μεταξύ άλλων, την άρση της απαγόρευσης του Ατατούρκ για τη χρήση μαντίλας σε δημόσιους φορείς και την καταπολέμηση της κατανάλωσης αλκοόλ επιβάλλοντας υψηλούς φόρους πωλήσεων στους καταναλωτές της.
Από ουσιαστικής άποψης, αυτή η μετάβαση σήμαινε τη χρηματοδότηση ενός δικτύου περισσότερων από 4.000 ισλαμιστικών γυμνασίων, ενώ περισσότεροι από το ένα δέκατο των Τούρκων εφήβων παρακολουθούνταν σε ισλαμιστικά λύκεια που λάμβαναν περισσότερους από τους διπλάσιους προϋπολογισμούς από τα κανονικά σχολεία. Έτσι επωάζεται ο ισλαμιστικός υπερεθνικισμός που απειλεί τον δυτικό πολιτισμό και τη διεθνή αρμονία.
«Τα τζαμιά είναι οι στρατώνες μας, οι τρούλοι τα κράνη μας / Οι μιναρέδες οι ξιφολόγχες μας και οι πιστοί οι στρατιώτες μας», έγραψε ο Ερντογάν πριν ανέλθει στην εξουσία. Τέτοιος ήταν ο ισλαμιστικός ζήλος του ανθρώπου που αργότερα θα αποκαλούσε το εβραϊκό κράτος «αιματοβούλη», ενώ πολλαπλασίασε τον φυλακισμένο πληθυσμό της Τουρκίας από 50.000 το 2002 σε περισσότερους από 400.000 σήμερα, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι πολιτικοί κρατούμενοι, συμπεριλαμβανομένου του ηγέτη της αντιπολίτευσης Εκρέμ Ιμάμογλου.
Κανείς δεν χρειάζεται μια τέτοια τυραννική Τουρκία: ούτε οι Άραβες, ούτε οι Εβραίοι, ούτε οι Ευρωπαίοι, ούτε οι Αμερικανοί και ούτε η υπόλοιπη ανθρωπότητα, για να μην αναφέρουμε τους ίδιους τους Τούρκους, ακόμη και χωρίς τα καλύτερα μαχητικά αεροσκάφη του κόσμου, πόσο μάλλον μαζί τους.
(*) Ο αρθρογράφος (Amotz Asa-El), υπότροφος του Ινστιτούτου Hartman, είναι ο συγγραφέας του μπεστ σέλερ, The Jewish March of Folly (Yedioth Books 2026), που διατίθεται τώρα στα αγγλικά στο Amazon.
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.