Πιστεύει κανείς ότι θα συμπλέκονται τουρκικές, ισραηλινές και Ελληνικές (Κυπριακές και Ελλαδικές) δυνάμεις σε Κύπρο και Αν. Μεσόγειο και θα επικρατεί ησυχία σε Έβρο και Αιγαίο;

  Η Λευκωσία βρίσκεται σε κατάσταση αυξημένης επιφυλακής λόγω της έντονης ρητορικής και στρατιωτικής κλιμάκωσης ανάμεσα στην Τουρκία και το ...

 

Η Λευκωσία βρίσκεται σε κατάσταση αυξημένης επιφυλακής λόγω της έντονης ρητορικής και στρατιωτικής κλιμάκωσης ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ. Πιθανολογεί ότι η Άγκυρα θα χρησιμοποιήσει τις υποδομές στα κατεχόμενα για να απαντήσει ή να ασκήσει πίεση στο Ισραήλ. Και οι κύριες υποδομές είναι:

Η Αεροπορική Βάση Λευκονοίκου: Η μετατροπή της σε βάση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) της Τουρκίας επιτρέπει στην Άγκυρα να ελέγχει και να επιτηρεί στενά την Ανατολική Μεσόγειο, πολύ κοντά στα ισραηλινά χωρικά ύδατα.

Η Ναυτική Βάση στο Μπογάζι: Οι σχεδιασμοί και οι εργασίες για μόνιμη παρουσία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού αυξάνουν τις δυνατότητες προβολής ισχύος της Άγκυρας στην περιοχή.

Στην παρούσα φάση η αντιπαράθεση πέραν του βομβαρδισμού από το Ισραήλ στην αεροπορική βάση του Ιντλίμπ, κλιμακώνεται φραστικά και από τις δύο πλευρές. Και η κλμάκωση αυτή είναι καθημερινή.


Στην τουρκία οι απόψεις δεν εδράζουν πλέον στο εαν θα συμβεί η στρατιωτική αντιπαράθεση αλλά σε τι όπλα θα χρησιμοποιηθούν!

«Εάν οι ΗΠΑ επιτρέψουν στο Ισραήλ να χρησιμοποιήσει όπλα αμερικανικής κατασκευής για να χτυπήσει τις τουρκικές δυνάμεις στη Συρία, Κύπρο ή οπουδήποτε αλλού, αυτό όχι μόνο θα αλλάξει δραστικά τη σχέση μεταξύ Άγκυρας και Ουάσινγκτον, αλλά θα τερματίσει και οριστικά το ΝΑΤΟ όπως το ξέρουμε», αναφέρει τουρκικό ΜΜΕ.

Από την άλλη το Ισραήλ επενδύει στρατηγικά στη συμμαχία του με την Ελλάδα και την Κύπρο ως θώρακα απέναντι στην επιθετικότητα του Ερντογάν. Αυτό εξηγεί και τις ανησυχίες της Λευκωσίας για τα κατεχόμενα, καθώς η Τουρκία αντιλαμβάνεται τη βόρεια Κύπρο ως τη δική της «πρώτη γραμμή άμυνας/επίθεσης» έναντι αυτής της συμμαχίας.

Ταυτόχρονα μια νέα ρητορική έχει επικρατήσει στο ισραηλινό κατεστημένο ασφαλείας, που αντικατοπτρίζεται στην προ ολίγου καιρού δήλωση του Naftali Bennett ότι «Η Τουρκία είναι το νέο Iran»

Μπορεί το πιο άμεσο και πιθανό σημείο ανάφλεξης να είναι η Συρία, αλλά η Κύπρος αποτελεί το πιο σύνθετο, αλλά εξαιρετικά επικίνδυνο μέτωπο. Η γεωπολιτική πραγματικότητα αναδεικνύει τη Συρία ως την περιοχή όπου η στρατιωτική τριβή συμβαίνει ήδη στο πεδίο, με απόδειξη την επίθεση του Ισραήλ στην αεροπορική βάση του Ιντλίμπ. Αλλά το Τελ Αβίβ αντιμετωπίζει γεωγραφικά την Κύπρο ως μια προέκταση του δικού του αμυντικού βάθους.

Η στενή αμυντική συνεργασία επίσης, της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Ισραήλ (π.χ. αγορά ισραηλινών συστημάτων αεράμυνας) και οι ενεργειακές διαμάχες στην Ανατολική Μεσόγειο καθιστούν το νησί μόνιμο στόχο τουρκικής ρητορικής και πιέσεων.

Το σημαντικότερο όλων όμως είναι πως μια στρατιωτική αντιπράθεση που θα συμπεριλαμβάνει έδαφος, αέρα ή θάλασσα της Κύπρου, θα προκαλέσει νομοτελειακά την εμπλοκή της Ελλάδος και όχι μόνο με τις Ελλαδικές δυνάμεις που βρίσκονται ήδη στη μεγαλόνησο, δηλαδή τα 4 f-16, την Φρεγάτα και την ΕΛΔΥΚ!

Αυτό που επίσης κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει είναι την έκταση το εύρος και την επέκταση μιας τέτοιας κλιμάκωσης.

Φαντάζει όμως αδιανόητο, να υπάρξει εμπλοκή τουρκικών, ισραηλινών και Ελληνικών (Κυπριακών και Ελλαδικών) δυνάμεων στην Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο και ταυτόχρονα να επικρατεί ησυχία στην Έβρο και το Αιγαίο...