Χωρίς πειθαρχική κύρωση θα συνεχίσει την επαγγελματική του πορεία ένας καθηγητής μαθηματικών στο Λίβερπουλ της Βρετανίας, με καταγωγή απ...
Χωρίς πειθαρχική κύρωση θα συνεχίσει την επαγγελματική του πορεία ένας καθηγητής μαθηματικών στο Λίβερπουλ της Βρετανίας, με καταγωγή από το Αφγανιστάν, παρότι αρμόδια επιτροπή έκρινε ότι παραβίασε τα επαγγελματικά όρια στη σχέση του με έφηβη μαθήτρια, με την οποία αντάλλαξε περισσότερα από 200 e-mail μέσα σε διάστημα περίπου δύο μηνών, όπου μεταξύ άλλων της μίλαγε για τις ερωτικές του σχέσεις και της υποσχέθηκε ότι θα τη βοηθήσει να βρει «το τέλειο αγόρι».
Σύμφωνα με το liverpoolecho.co.uk, ο Τζαμίλ Ουάλι, που έφτασε στη Βρετανία σε ηλικία 7 ετών από το Αφγανιστάν και εργαζόταν στο King’s Leadership Academy στο Ντινγκλ, έστελνε στη μαθήτρια ιδιαίτερα προσωπικά μηνύματα, λέγοντάς της μεταξύ άλλων «σημαίνεις πολλά για μένα», «είμαι πάντα εδώ», «σε καλύπτω» και «γι' αυτό υπάρχουν οι φίλοι».
Σε μια άλλη επικοινωνία προσφέρθηκε να της βρει το «τέλειο αγόρι», ενώ συζητούσε μαζί της για τις δικές του φιλίες, προσωπικές σχέσεις και ερωτικές εμπειρίες.
Παρά το γεγονός ότι η Teaching Regulation Agency (TRA) έκρινε τη συμπεριφορά του ακατάλληλη και ασύμβατη με τα επαγγελματικά πρότυπα των εκπαιδευτικών, αποφασίστηκε τελικά να μην του επιβληθεί απαγόρευση διδασκαλίας ή άλλη κύρωση.
E-mail από τις 5 το πρωί μέχρι μετά τις 11 το βράδυΟ Ουάλι είχε προσληφθεί στο King’s Leadership Academy τον Σεπτέμβριο του 2022 ως καθηγητής Μαθηματικών. Η υπόθεση αφορά την επικοινωνία που ανέπτυξε με τη μαθήτρια, η οποία αναφέρεται στη διαδικασία ως «μαθήτρια Α», μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου του 2024.
Σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν στην ακροαματική διαδικασία, ο εκπαιδευτικός έστειλε περίπου 204 email στην έφηβη. Ορισμένα εστάλησαν ακόμη και στις 5 το πρωί, ενώ άλλα μετά τις 11 το βράδυ.
Ο πρόεδρος της επιτροπής, Ντάνκαν Τίλεϊ, ανέφερε ότι ο Ουάλι άρχισε να αποκαλεί τη μαθήτρια «φιλαράκι», ενώ χρησιμοποιούσε και άλλες ιδιαίτερα οικείες εκφράσεις.
Η επικοινωνία έγινε αντιληπτή από τον υπεύθυνο προστασίας μαθητών του σχολείου και ο καθηγητής τέθηκε σε διαθεσιμότητα εν αναμονή της διερεύνησης της υπόθεσης.
«Σημαίνεις πολλά για μένα»
Ανάμεσα στα μηνύματα που εξετάστηκαν βρίσκονταν φράσεις όπως «σημαίνεις πολλά για μένα», «είμαι πάντα εδώ», «σε καλύπτω» και «γι' αυτό υπάρχουν οι φίλοι».
Παράλληλα, ο καθηγητής μοιραζόταν πληροφορίες για την προσωπική του ζωή, συζητώντας τις δικές του φιλίες και σχέσεις, καθώς και προηγούμενες ερωτικές εμπειρίες.
Κατά την TRA, ο Ουάλι είχε ουσιαστικά αρχίσει να αναλαμβάνει έναν ρόλο που ξεπερνούσε εκείνον του καθηγητή, μετατρεπόμενος σε βασική πηγή συναισθηματικής υποστήριξης για τη μαθήτρια.
Η επιτροπή διαπίστωσε ότι η συμπεριφορά του δημιούργησε υπερβολική οικειότητα στη σχέση εκπαιδευτικού και μαθήτριας, καθώς και μια κατάσταση «εξάρτησης και προσκόλλησης» της έφηβης προς εκείνον.
Δεν διαπιστώθηκε, πάντως, ότι επιχείρησε να την απομονώσει από άλλες πηγές υποστήριξης.
Παραδέχθηκε ότι ξεπέρασε τα όριαΟ Ουάλι αποδέχθηκε ότι, εκ των υστέρων, αντιλαμβάνεται πως η επικοινωνία είχε γίνει υπερβολικά οικεία και ότι η συμπεριφορά του ήταν ακατάλληλη.
Σύμφωνα με την επιτροπή, ο εκπαιδευτικός είχε πρόθεση να προσφέρει στη μαθήτρια ένα είδος υποστήριξης για το οποίο δεν διέθετε την απαιτούμενη κατάρτιση, επειδή πίστευε ότι μπορούσε να τη βοηθήσει.
Η συμπεριφορά του χαρακτηρίστηκε ακατάλληλη και αντιεπαγγελματική, αλλά όχι σεξουαλική.
Η TRA έκρινε ότι οι ενέργειές του συνιστούσαν απαράδεκτη επαγγελματική συμπεριφορά και σοβαρό παράπτωμα, το οποίο μπορούσε να πλήξει το κύρος του επαγγέλματος του εκπαιδευτικού.
«Έπρεπε να κρατήσει αποστάσεις»
Παράλληλα, ο καθηγητής μοιραζόταν πληροφορίες για την προσωπική του ζωή, συζητώντας τις δικές του φιλίες και σχέσεις, καθώς και προηγούμενες ερωτικές εμπειρίες.
Κατά την TRA, ο Ουάλι είχε ουσιαστικά αρχίσει να αναλαμβάνει έναν ρόλο που ξεπερνούσε εκείνον του καθηγητή, μετατρεπόμενος σε βασική πηγή συναισθηματικής υποστήριξης για τη μαθήτρια.
Η επιτροπή διαπίστωσε ότι η συμπεριφορά του δημιούργησε υπερβολική οικειότητα στη σχέση εκπαιδευτικού και μαθήτριας, καθώς και μια κατάσταση «εξάρτησης και προσκόλλησης» της έφηβης προς εκείνον.
Δεν διαπιστώθηκε, πάντως, ότι επιχείρησε να την απομονώσει από άλλες πηγές υποστήριξης.
Παραδέχθηκε ότι ξεπέρασε τα όριαΟ Ουάλι αποδέχθηκε ότι, εκ των υστέρων, αντιλαμβάνεται πως η επικοινωνία είχε γίνει υπερβολικά οικεία και ότι η συμπεριφορά του ήταν ακατάλληλη.
Σύμφωνα με την επιτροπή, ο εκπαιδευτικός είχε πρόθεση να προσφέρει στη μαθήτρια ένα είδος υποστήριξης για το οποίο δεν διέθετε την απαιτούμενη κατάρτιση, επειδή πίστευε ότι μπορούσε να τη βοηθήσει.
Η συμπεριφορά του χαρακτηρίστηκε ακατάλληλη και αντιεπαγγελματική, αλλά όχι σεξουαλική.
Η TRA έκρινε ότι οι ενέργειές του συνιστούσαν απαράδεκτη επαγγελματική συμπεριφορά και σοβαρό παράπτωμα, το οποίο μπορούσε να πλήξει το κύρος του επαγγέλματος του εκπαιδευτικού.
«Έπρεπε να κρατήσει αποστάσεις»
Ο δικηγόρος του υποστήριξε ότι η υπόθεση εναντίον του πελάτη του ήταν «αδύναμη», περιγράφοντας τον καθηγητή ως έναν «σοβαρό, συνειδητοποιημένο και ευσυνείδητο νέο άνθρωπο».
Όπως είπε, η μαθήτρια είχε στραφεί στον Ουάλι επειδή τον θεωρούσε πρόθυμο να τη βοηθήσει και εκείνος πίστευε ότι μπορούσε να εξακολουθήσει να της προσφέρει υποστήριξη.
Η υπεράσπιση παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι ο εκπαιδευτικός απέτυχε να αποστασιοποιηθεί όταν έπρεπε και ότι «θα έπρεπε να είχε δημιουργήσει κάποια απόσταση» μεταξύ τους.
Για τις εκφράσεις «bro» και «mate», υποστηρίχθηκε ότι ο Ουάλι τις χρησιμοποιούσε επειδή τις θεωρούσε μέρος της καθημερινής τοπικής αργκό του Λίβερπουλ.
Όσο για την πρότασή του να βρει στη μαθήτρια το «τέλειο αγόρι», ο δικηγόρος του τη χαρακτήρισε ένα «ανόητο, πεταμένο σχόλιο».
Η υπεράσπιση υποστήριξε επίσης ότι τα email περιείχαν κατά βάση καλοπροαίρετες, αλλά λανθασμένες συμβουλές, τονίζοντας ότι δεν υπήρχε «κανένα απολύτως σεξουαλικό περιεχόμενο».
Γιατί δεν του επιβλήθηκε απαγόρευση διδασκαλίας
Όπως είπε, η μαθήτρια είχε στραφεί στον Ουάλι επειδή τον θεωρούσε πρόθυμο να τη βοηθήσει και εκείνος πίστευε ότι μπορούσε να εξακολουθήσει να της προσφέρει υποστήριξη.
Η υπεράσπιση παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι ο εκπαιδευτικός απέτυχε να αποστασιοποιηθεί όταν έπρεπε και ότι «θα έπρεπε να είχε δημιουργήσει κάποια απόσταση» μεταξύ τους.
Για τις εκφράσεις «bro» και «mate», υποστηρίχθηκε ότι ο Ουάλι τις χρησιμοποιούσε επειδή τις θεωρούσε μέρος της καθημερινής τοπικής αργκό του Λίβερπουλ.
Όσο για την πρότασή του να βρει στη μαθήτρια το «τέλειο αγόρι», ο δικηγόρος του τη χαρακτήρισε ένα «ανόητο, πεταμένο σχόλιο».
Η υπεράσπιση υποστήριξε επίσης ότι τα email περιείχαν κατά βάση καλοπροαίρετες, αλλά λανθασμένες συμβουλές, τονίζοντας ότι δεν υπήρχε «κανένα απολύτως σεξουαλικό περιεχόμενο».
Γιατί δεν του επιβλήθηκε απαγόρευση διδασκαλίας
Παρά τα σοβαρά ευρήματα, η υπόθεση έκλεισε χωρίς να επιβληθεί απαγόρευση άσκησης του επαγγέλματος.
Ο αρμόδιος για την τελική απόφαση, Ντέιβιντ Ότλεϊ, αναγνώρισε ότι υπήρχε «ισχυρό δημόσιο συμφέρον» για την επιβολή κύρωσης, δεδομένων των «σοβαρών ευρημάτων για ακατάλληλη και υπερβολική επικοινωνία με ένα παιδί».
Συνεκτιμήθηκαν, ωστόσο, οι προσωπικές συνθήκες και το υπόβαθρο του καθηγητή, η πορεία του προς την εκπαίδευση και η επιθυμία του να υποστηρίζει μαθητές με παρόμοιες εμπειρίες με τις δικές του.
Την περίοδο των επίμαχων περιστατικών, ο Ουάλι βρισκόταν ακόμη στα πρώτα στάδια της εκπαιδευτικής του καριέρας. Η επιτροπή έκρινε ότι είχε δείξει πως διαθέτει τις ικανότητες να εξελιχθεί ως εκπαιδευτικός και ότι μπορεί στο μέλλον να έχει «θετική συνεισφορά στο επάγγελμα».
Παρότι οι ενέργειές του χαρακτηρίστηκαν εσκεμμένες και δεν υπήρχαν στοιχεία ότι ενεργούσε υπό ακραία πίεση, η συμπεριφορά του τοποθετήθηκε στο «λιγότερο σοβαρό άκρο του φάσματος» των σχετικών παραπτωμάτων.
Ως αποτέλεσμα, κρίθηκε ότι η απαγόρευση διδασκαλίας δεν θα ήταν αναλογική ούτε θα εξυπηρετούσε το δημόσιο συμφέρον.
Αντί για πειθαρχική κύρωση, αποφασίστηκε ότι η δημοσιοποίηση των ευρημάτων της υπόθεσης αποτελεί επαρκές μέτρο, τόσο για να καταστεί σαφές στον ίδιο ποια συμπεριφορά θεωρείται απαράδεκτη όσο και για να υπογραμμιστούν δημόσια τα επαγγελματικά όρια που οφείλουν να τηρούν οι εκπαιδευτικοί.
Ο αρμόδιος για την τελική απόφαση, Ντέιβιντ Ότλεϊ, αναγνώρισε ότι υπήρχε «ισχυρό δημόσιο συμφέρον» για την επιβολή κύρωσης, δεδομένων των «σοβαρών ευρημάτων για ακατάλληλη και υπερβολική επικοινωνία με ένα παιδί».
Συνεκτιμήθηκαν, ωστόσο, οι προσωπικές συνθήκες και το υπόβαθρο του καθηγητή, η πορεία του προς την εκπαίδευση και η επιθυμία του να υποστηρίζει μαθητές με παρόμοιες εμπειρίες με τις δικές του.
Την περίοδο των επίμαχων περιστατικών, ο Ουάλι βρισκόταν ακόμη στα πρώτα στάδια της εκπαιδευτικής του καριέρας. Η επιτροπή έκρινε ότι είχε δείξει πως διαθέτει τις ικανότητες να εξελιχθεί ως εκπαιδευτικός και ότι μπορεί στο μέλλον να έχει «θετική συνεισφορά στο επάγγελμα».
Παρότι οι ενέργειές του χαρακτηρίστηκαν εσκεμμένες και δεν υπήρχαν στοιχεία ότι ενεργούσε υπό ακραία πίεση, η συμπεριφορά του τοποθετήθηκε στο «λιγότερο σοβαρό άκρο του φάσματος» των σχετικών παραπτωμάτων.
Ως αποτέλεσμα, κρίθηκε ότι η απαγόρευση διδασκαλίας δεν θα ήταν αναλογική ούτε θα εξυπηρετούσε το δημόσιο συμφέρον.
Αντί για πειθαρχική κύρωση, αποφασίστηκε ότι η δημοσιοποίηση των ευρημάτων της υπόθεσης αποτελεί επαρκές μέτρο, τόσο για να καταστεί σαφές στον ίδιο ποια συμπεριφορά θεωρείται απαράδεκτη όσο και για να υπογραμμιστούν δημόσια τα επαγγελματικά όρια που οφείλουν να τηρούν οι εκπαιδευτικοί.
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.