Ότι λέγαμε από εχθές: «Οι ψευδαισθήσεις της Άγκυρας: Γιατί τα F-35 και οι κινητήρες F-110 παραμένουν «μπλοκαρισμένοι» παρά το πρεσάρισμα Τραμπ»

    O «Στόχος» από την πρώτη στιγμή των "ανακοινώσεων" του Αμερικανού Προέδρου έχει τοποθετηθεί για το αν υπάρχει ενδεχόμενο να απ...

 

 

O «Στόχος» από την πρώτη στιγμή των "ανακοινώσεων" του Αμερικανού Προέδρου έχει τοποθετηθεί για το αν υπάρχει ενδεχόμενο να αποκτήσουν f-35 και κινητήρες για τα ΚΑΑΝ οι τούρκοι με ένα κεντρικό άρθρο με τίτλο... «Μόνο ζωγραφιστά και ΜΟΝΟ έτσι θα δούν τα F35 η τουρκία και ο Ερντογάν! Ούτε κινητήρες για τα ΚΑΑΝ θα πάρουν...» (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ)... Σήμερα οι περισσότεροι ανταποκριτές, σχολιαστές και αναλυτές στην Ελλάδα δικαιώνουν αυτή την πρώτη αντίδραση μας.

Η προσέγγιση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δημιουργεί την εντύπωση μιας επικείμενης αμυντικής επαναπροσέγγισης. Ωστόσο, η επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 και η απρόσκοπτη ροή των κινητήρων F-110 αποτελούν μια εξαιρετικά σύνθετη εξίσωση, η οποία προσκρούει σε θεσμικά, νομικά και γεωπολιτικά τείχη της Ουάσιγκτον.

Του Χρήστου Μαζανίτη - enikos.gr

Παρά τις πρόσφατες δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ότι θα μπορούσε να «εξετάσει» την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35, η πραγματικότητα στο Καπιτώλιο είναι εντελώς διαφορετική. Η αποβολή της Άγκυρας το 2019 δεν ήταν μια απλή διοικητική απόφαση της τότε κυβέρνησης, αλλά μια θεσμοθετημένη στρατηγική επιλογή που θωρακίστηκε πίσω από αυστηρούς νόμους.

Η Τουρκία παραμένει υπό το καθεστώς των κυρώσεων του νόμου CAATSA (Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act) λόγω της αγοράς του ρωσικού συστήματος αεράμυνας S-400. Ο νόμος περί Εθνικής Άμυνας των ΗΠΑ (NDAA) απαγορεύει ρητά και κατηγορηματικά τη μεταφορά οποιουδήποτε αεροσκάφους F-35 ή σχετικής τεχνολογίας stealth σε χώρα που διαθέτει ενεργό το ρωσικό σύστημα στο έδαφός της.

Ακόμη κι αν ο Λευκός Οίκος επιθυμεί να κάνει μια θεαματική χειρονομία καλής θέλησης προς τον Ερντογάν, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν μπορεί να παρακάμψει με ένα απλό διάταγμα τη νομοθεσία του Κογκρέσου. Η διμερής συναίνεση (bipartisan support) σε Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς εναντίον της στρατιωτικής αναβάθμισης της Τουρκίας παραμένει ισχυρή. Για να επιστρέψει η Άγκυρα στην κοινοπραξία, απαιτείται η πλήρης απομάκρυνση και καταστροφή ή μόνιμη εξαγωγή των S-400 από την τουρκική επικράτεια – ένας όρος που ο Ερντογάν αρνείται πεισματικά να εκπληρώσει για λόγους εσωτερικής πολιτικής αξιοπρέπειας και ισορροπιών με τη Μόσχα.

Το μάθημα των F-16 Viper και το «φάντασμα» των κινητήρων F-110

Η Άγκυρα θεωρεί ότι αν ξεπεράσει τον σκόπελο του Κογκρέσου, τα προβλήματά της θα λυθούν. Η ιστορία, όμως, της πρόσφατης συμφωνίας για τα 40 νέα F-16 Block 70 (Viper) και την αναβάθμιση των παλαιότερων, απέδειξε το αντίθετο. Οι γραφειοκρατικές καθυστερήσεις, οι τεχνικοί έλεγχοι και οι κρυφοί όροι («ψιλά γράμματα») στα συμβόλαια FMS (Foreign Military Sales) μπορούν να παγώσουν μια συμφωνία για χρόνια, ακόμη και μετά το επίσημο «πράσινο φως» των νομοθετών.


Αυτή ακριβώς η απειλή επικρέμεται τώρα πάνω από το τουρκικό εθνικό μαχητικό KAAN. Η Άγκυρα έχει άμεση ανάγκη από τουλάχιστον 80 αμερικανικούς κινητήρες General Electric F-110 προκειμένου να προχωρήσει στην παραγωγή των πρωτοτύπων και των πρώτων παρτίδων του αεροσκάφους, μέχρι (και αν) καταφέρει να αναπτύξει τον δικό της εγχώριο κινητήρα (TEI-TF35000), κάτι που δεν αναμένεται πριν από τα μέσα της δεκαετίας του 2030.

Αν και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ κοινοποίησε στο Κογκρέσο την πρόθεσή του να εγκρίνει τη σχετική πώληση ύψους 700 εκατομμυρίων δολαρίων, η διαδικασία απέχει πολύ από το να θεωρηθεί λήξασα:

--Οι Άδειες Εξαγωγής (Export Licenses): Η έγκριση του Κογκρέσου είναι το πρώτο βήμα. Οι τελικές άδειες εκδίδονται από διάφορα κυβερνητικά όργανα, τα οποία μπορούν ανά πάσα στιγμή να επικαλεστούν «ζητήματα ασφαλείας» ή «αλλαγή των γεωπολιτικών συνθηκών» για να καθυστερήσουν τις παραδόσεις.

--Το Λόμπι στο Καπιτώλιο: Ελληνοαμερικανικές, ισραηλοαμερικανικές και αρμενοαμερικανικές οργανώσεις ασκούν ασφυκτική πίεση, ζητώντας εγγυήσεις ότι αυτοί οι κινητήρες δεν θα χρησιμοποιηθούν για την αποσταθεροποίηση συμμάχων του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο.

--Ρήτρες Τελικού Χρήστη (End-User Certificates): Οι ΗΠΑ συνηθίζουν να επιβάλλουν αυστηρούς περιορισμούς στη χρήση των τεχνολογιών τους. Οποιαδήποτε τουρκική επιθετικότητα ή μη ευθυγράμμιση με τα νατοϊκά συμφέροντα μπορεί να ενεργοποιήσει «ρήτρες παγώματος» των ανταλλακτικών και της τεχνικής υποστήριξης.

Συνεπώς, το KAAN κινδυνεύει να μείνει «καθηλωμένο» στο έδαφος, καθώς οι κινητήρες του αποτελούν ένα μόνιμο γεωπολιτικό μοχλό πίεσης της Ουάσιγκτον προς την Άγκυρα.