Η Εμιλι Γουίλσον, κλασική φιλόλογος, της οποίας τη μετάφραση της «Οδύσσειας» είχε επικαλεστεί ο Κρίστοφερ Νόλαν στις πρώτες δηλώσεις του ...
Η Εμιλι Γουίλσον, κλασική φιλόλογος, της οποίας τη μετάφραση της «Οδύσσειας» είχε επικαλεστεί ο Κρίστοφερ Νόλαν στις πρώτες δηλώσεις του για τη διασκευή του Ομηρικού έπους, άσκησε δριμύτατη κριτική στην ταινία, υποστηρίζοντας ότι «δεν έχει τίποτα το πειστικό να πει» και ότι «στερείται ψυχολογικού, συναισθηματικού, πολιτικού και ηθικού βάθους».
Σε ένα ιδιαίτερα επικριτικό δοκίμιο που δημοσιεύθηκε στο London Review of Books, η Γουίλσον γράφει: «Ηλπιζα ότι το ομηρικό έπος θα τον ωθούσε σε νέα δημιουργικά ύψη και θα του επέτρεπε να πλάσει πιο αληθοφανείς χαρακτήρες. Ομως η “Οδύσσεια” φέρει τον γνώριμο συνδυασμό μεγαλοστομίας και επιφανειακότητας που χαρακτηρίζει το έργο του… Το όραμα της ταινίας είναι υπερβολικά συγκεχυμένο και οι χαρακτήρες “ρηχοί” για να εκπληρώσουν έστω και εν μέρει τις μεγάλες ιδέες που ευαγγελίζεται, αν και αποδίδει εξαιρετικά τις εκρήξεις και τα γιγάντια τέρατα».
Συνεχίζοντας την κριτική της, η Γουίλσον αναφέρει: «Η “Οδύσσεια” του Νόλαν στερείται πολλών εκ των στοιχείων που κάνουν το ομηρικό έπος σπουδαίο. Δεν έχει τίποτα πειστικό να πει για τον χρόνο, τη μνήμη, την ιστορία, τον πόλεμο ή για τη σχέση ανάμεσα στη δοξασμένη επιστροφή ενός πολεμιστή και στις ζωές της οικογένειάς του, των αντιπάλων, των συμπολεμιστών, των φίλων και των γειτόνων του. Της λείπει ψυχολογικό, συναισθηματικό, πολιτικό και ηθικό βάθος. Η αφηγηματική της δομή βασίζεται σε τεχνάσματα. Το σενάριο είναι απαράδεκτο. Κανένας από τους χαρακτήρες δεν διαθέτει πειστικά κίνητρα για τις πράξεις ή τα λόγια του. Δεν υπάρχουν ερωτικές σκηνές και το φαγητό φαίνεται απαίσιο».Η Γουίλσον σημείωσε επίσης ότι ο Νόλαν είχε εκφράσει τον θαυμασμό του για την εναρκτήρια φράση της δικής της μετάφρασης της «Οδύσσειας», «πες μου για έναν περίπλοκο άνθρωπο», προσθέτοντας όμως με δηκτικό τρόπο: «Θα ντρεπόμουν να έχω γράψει έστω και ένα μέρος αυτού του σεναρίου».
Η Γουίλσον, η οποία είναι πρόεδρος του τμήματος και καθηγήτρια Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας, εξαπέλυσε νέα επίθεση και σε συνέντευξή της στους Sunday Times, λέγοντας: «Δεν με άγγιξε καθόλου συναισθηματικά. Και πιστεύω ότι αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι, σε αντίθεση με τον Ομηρο, δεν είναι ιδιαίτερα καλογραμμένη». Αναφερόμενη στους χαρακτήρες της ταινίας πρόσθεσε: «Οι χαρακτήρες δεν έχουν το βάθος που έχουν οι ομηρικοί ήρωες. Αναρωτιόμουν: “Με νοιάζει πραγματικά αν αυτός ο άνθρωπος επιστρέψει στη γυναίκα του;”. Η ταινία δεν μου δίνει κανέναν λόγο να ενδιαφερθώ».
Παρά τη δριμεία κριτική της, η Γουίλσον αναγνώρισε τον αντίκτυπο που έχει ήδη η ταινία στην προβολή της αρχαίας ελληνικής γραμματείας και του κινηματογράφου. Οπως ανέφερε, «η κυκλοφορία της “Οδύσσειας” παραμένει ένα γεγονός που αξίζει να γιορταστεί», καθώς «το έπος αυτό φέρνει ξανά το κοινό στις κινηματογραφικές αίθουσες… Οι μεταφράσεις της Οδύσσειας, συμπεριλαμβανομένης της δικής μου, γίνονται ανάρπαστες… και ίσως η ταινία πείσει ορισμένους πανεπιστημιακούς διοικητικούς να μην προχωρήσουν σε περικοπές στα τμήματα λογοτεχνίας, γλωσσών και ιστορίας».
Κλείνοντας, η Γουίλσον επαίνεσε την έμμεση συμβολή του σκηνοθέτη στην προώθηση της ανάγνωσης: «Ο Νόλαν κάνει ό,τι μπορεί για να παρακινήσει το ευρύ κοινό να ξαναδιαβάσει βιβλία, και γι’ αυτό του είμαι ευγνώμων».
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.