Οκτώ χρόνια μετά την τραγωδία στο Μάτι, η δικαστική διαδρομή παραμένει ανοιχτή, όπως ανοιχτές παραμένουν και πολλές από τις πληγές που άφ...
Οκτώ χρόνια μετά την τραγωδία στο Μάτι, η δικαστική διαδρομή παραμένει ανοιχτή, όπως ανοιχτές παραμένουν και πολλές από τις πληγές που άφησε πίσω της. Ανάμεσα σε αναπάντητα ερωτήματα, χαμένες ζωές και ανθρώπους που εξακολουθούν να ζουν με τις σωματικές και ψυχικές συνέπειες εκείνης της ημέρας, οι επιζώντες και οι εγκαυματίες συνεχίζουν έναν πολύχρονο αγώνα, για τη δικαίωση, ενώ δίνουν την προσωπική τους μάχη για να σταθούν ξανά στα πόδια τους. Από τα πρωτοβάθμια δικαστήρια έως το Εφετείο, διανύουν έναν επίπονο δρόμο, με την ελπίδα ότι η διαδικασία θα φωτίσει ακόμη περισσότερες πλευρές της αλήθειας και θα αποδώσει την Δικαιοσύνη που αναμένουν.
Tης Άννας Δόλλαρη
Η 23η Ιουλίου 2018 δεν αποτελεί απλώς μία από τις πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Είναι η ημέρα που 104 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, δεκάδες τραυματίστηκαν και εκατοντάδες είδαν τις ζωές τους να αλλάζουν για πάντα μέσα σε λίγες ώρες. Ολόκληρες οικογένειες ξεκληρίστηκαν, άνθρωποι εγκλωβίστηκαν στους δρόμους αναζητώντας μια διέξοδο προς τη θάλασσα, ενώ όσοι κατάφεραν να επιζήσουν συνεχίζουν μέχρι σήμερα να κουβαλούν στο σώμα και στην ψυχή τους τα σημάδια εκείνης της καταστροφής.
«Δεν υπάρχουν συναισθήματα, ύστερα από τόση ταλαιπωρία που έχουμε υποστεί» λέει στο enikos.gr ο Κώστας Χατζησταματίου, προσθέτοντας πως δεν υπάρχει στιγμή που να μπορεί να φτάσει στο σημείο να επαναφέρει στη μνήμη του τα τραγικά γεγονότα, και να αισθανθεί άνετα. «Δεν υπάρχει λογική σε αυτό το θέμα».
«Είναι κάτι που το κρατάς μέσα σου, το νιώθεις και δεν μπορείς να το βγάλεις»
Ο κ. Χατζησταματίου, έζησε μαζί με την οικογένειά του, τον πύρινο εφιάλτη. Ο εγγονός του, ο οποίος ήταν τότε μόλις 5,5 ετών, υπέστη και εκείνος εγκαύματα τρίτου βαθμού. Μέχρι και σήμερα, 8 χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής επικοινωνίας μας, δεν βρίσκει εύκολα λόγια για να περιγράψει όσα έζησε. «Είναι κάτι που το κρατάς μέσα σου, το νιώθεις και δεν μπορείς να το βγάλεις. Δεν μπορείς να εξωτερικεύσεις αυτόν τον πόνο». Αυτό που προσπαθεί, πλέον, μαζί με τους υπόλοιπους επιζώντες και συγγενείς της τραγωδίας, είναι να κρατήσουν τη μνήμη ζωντανή, και να δικαιώσουν τους ανθρώπους που χάθηκαν άδικα.
«Κάθε ενέργεια που κάνουμε, γίνεται για την ανάδειξη της αλήθειας στο σύνολό της, που αφορά τις ζωές όλων μας, νεκρών και ζωντανών, συγγενών και εγκαυματιών , που οι ίδιοι είμαστε θύματα. Έχει τρομερό αντίκτυπο αυτή η υπόθεση, όπως και κάθε υπόθεση που δεν αναδεικνύεται η αλήθεια της. Γιατί δυστυχώς διαιωνίζεται η ευθύνη. Και διαιωνίζεται και η ανασφάλεια που βιώνουμε» επισημαίνει από την πλευρά της, η εγκαυματίας και πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών Κάλλι Αναγνώστου, τονίζοντας πως οι αρμόδιες Αρχές καθόρισαν ένα αποτέλεσμα, που «καθαρά σε προσωπικό επίπεδο όλοι πιστεύουμε ότι εάν εξαρχής είχαν αξιολογηθεί όλα τα δεδομένα, που αφορούν τα αίτια που οδήγησαν στη φωτιά και τα αίτια που οδήγησαν σε 120 θανάτους και 57 εγκαυματίες, και όχι 102 νεκρούς όπως αναφέρει το βούλευμα και 32 εγκαυματίες, θα μιλούσαμε για τελείως διαφορετικές ποινές. Όπως και για το αν θα ήταν πλημμέλημα ή κακούργημα».
Ο κ. Χατζησταματίου κάνει λόγο για μία δίκη – παρωδία. Διότι, κατά τον ίδιο, «από την πρώτη ετυμηγορία του ανακριτή, από τους 57, συμπεριλήφθησαν οι 32 για το πρώτο δικαστήριο και έμειναν τώρα οι υπόλοιποι. Αφού πλέον έχει τελεσιδικήσει και έχει πάει στον Άρειο Πάγο η υπόθεση, να ξαναγίνει και μία δεύτερη δίκη για τους 27 υπόλοιπους εγκαυματίες που δεν είχαν συμπεριληφθεί στην πρώτη δίκη. Αυτά θεωρώ ότι είναι γελοία πράγματα».
«Το δικαστήριο για τους εγκαυματίες που θα εκκινήσει, κατά πάσα πιθανότητα τον Νοέμβριο, αν δεν προκύψει κι άλλη διακοπή, αφορά έναν αριθμό ανθρώπων, που δεν είχαν συμπεριληφθεί στην κύρια ποινική διαδικασία. Περιμένουμε λοιπόν, να εκκινήσει μια διαδικασία, για τις ευθύνες, για τις μόνιμες πλέον σωματικές βλάβες που προκλήθηκαν, εξαιτίας των παραλείψεων και λαθών των 21 κατηγορουμένων, με την ελπίδα ότι θα μπορέσουμε να έχουμε εκεί άλλη μια ανάδειξη πλευράς της αλήθειας», λέει η κ. Αναγνώστου από την πλευρά της.
«Υπήρξε παραχάραξη των γεγονότων»
Η κ. Αναγνώστου σημειώνει ότι εξ αρχής είχαν επισημάνει ότι οι ευθύνες δεν αφορούν μόνο την πυροσβεστική. «Δεν κατηγορήθηκε και δεν ερευνήθηκε ποτέ ο τρόπος συμμετοχής της αστυνομίας και το αποτέλεσμα στο οποίο οδήγησε αυτή η διαχείριση. Πέρα από αυτή, είναι και το λιμενικό που δεν κινητοποιήθηκε άμεσα. Δεν άκουσαν ποτέ τις εκκλήσεις μας. Είναι τεράστια η ευθύνη του λιμενικού, βρέθηκε πολύς κόσμος στη θάλασσα. Υπάρχει επίσης το ΕΚΑΒ, που δεν εισήλθε έγκαιρα μέσα προκειμένου να παρέχει βοήθεια στους εγκαυματίες και σε ανθρώπους οι οποίοι ήταν καμένοι και πιθανά θα μπορούσαν να είχαν σωθεί. Δεν γνωρίζουμε τι έχει συμβεί και με αυτό. Δεν αποδόθηκαν ποτέ ευθύνες σε αυτοδιοικητικούς. Υπήρξε παραποίηση, υπήρξε αποσιώπηση, υπήρξε παραχάραξη και των γεγονότων και της ιστορίας. Υπήρχαν και πλαστογραφημένα έγγραφα για τα οποία γνωρίζουμε ότι έχει γίνει και άλλη δίκη.
Πέραν όλων αυτών των ευθυνών υπάρχουν και οι ευθύνες προσώπων που ενώ δεν έπρεπε να έχουν επιχειρησιακά λόγο στα γεγονότα αλλά είχαν, με αποτέλεσμα να κατευθύνουν με τις παραινέσεις-εντολές τους, τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργούσαν και οι αξιωματικοί της πυροσβεστικής. Αναφέρομαι σε πολιτικά πρόσωπα της τότε κυβέρνησης, τα οποία δεν ανακρίθηκαν ποτέ, δεν κλήθηκαν να καταθέσουν ως πρόσωπα ενδιαφέροντος, που να εμπλέκονται με την υπόθεση για το κατά πόσο εκείνοι επηρέασαν με τη στάση τους, την έκβαση των γεγονότων», τονίζει. Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.