Ασπίδα του Αχιλλέα... Το ΚΥΣΕΑ: Δίνει «πράσινο φως» για τον «θόλο» – Πότε πέφτουν υπογραφές

   defence-point.gr Αυτή τη φορά η «τελική ευθεία» για το ζήτημα του «θόλου» είναι κυριολεκτική. Ο κύβος ερρίφθη, επιβεβαιώνοντας για μια α...

  

defence-point.gr

Αυτή τη φορά η «τελική ευθεία» για το ζήτημα του «θόλου» είναι κυριολεκτική. Ο κύβος ερρίφθη, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά το ρεπορτάζ του DP, που είχε αναφέρει ότι την πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου θα συγκληθεί το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (ΚΥΣΕΑ) για να δώσει το πράσινο φως στη διακρατική συμφωνία με τους Ισραηλινούς για τον «θόλο». Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν τη Δευτέρα 6 Ιουλίου.

Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, η σχετική σύμβαση θα συμπεριλαμβάνει και δικαίωμα προαίρεσης (option), ύψους 2 δισ. ευρώ, κατανεμημένο ισόποσα ανάμεσα στους δυο προμηθευτές! Τις ισραηλινές κρατικές εταιρίες IAI (Israel Aerospace Industries) και RAFAEL Advanced Defense Systems.

Δεν είναι ακόμα γνωστή η διάρκεια ισχύος του δικαιώματος προαίρεσης. Με την ευκαιρία, να θυμίσουμε ότι τα συστήματα που θα σχηματίσουν τον ελληνικό «θόλο» αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής προστασίας, σύμφωνα με το ρεπορτάζ που έχει καταγραφεί στο DP, προβλέπεται η μέσω διακρατικής συμφωνίας με το κράτος του Ισραήλ προμήθεια:

-Δύο (2) μονάδων πυρός (πυροβολαρχία στον Ελληνικό Στρατό ή μοίρα στην Πολεμική Αεροπορία) του συστήματος αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας David’s Sling, κατασκευής της κρατικής ισραηλινής εταιρίας Rafael Advanced Defense Systems η οποία συνεργάζεται με την αμερικανική RTX (πρώην Raytheon), με κόστος 770 εκατ. ευρώ.

-Πέντε (5) μονάδων πυρός του συστήματος αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας BARAK-MX κατασκευής της ισραηλινής κρατικής εταιρίας Israel Aerospace Industries (IAI) με κόστος λίγο περισσότερο από 1 δις ευρώ. Η τυπική μονάδα πυρός του BARAK-MX αποτελείται από ένα Κέντρο Διαχείρισης Μάχης (BMC), ένα ραντάρ τύπου EL/M-2084 MMR και αριθμό εκτοξευτών, έκαστος των οποίων διαθέτει οκτώ κελιά εκτόξευσης, που χωρίς τροποποίηση δύνανται να βάλλουν βλήματα BARAK MR (Medium Range) μεσαίου βεληνεκούς (έως 35 χλμ.), BARAK LR (Long Range), μακρού βεληνεκούς (70 χλμ.) και BARAK ER (Extended Range), εκτεταμένου βεληνεκούς (150 χλμ.).


-10 μονάδων πυρός του συστήματος SPYDER AiO (All-In-One) που αποτελεί την αυτοκινούμενη (επί τροχοφόρου οχήματος 8×8) έκδοση της ομώνυμης οικογενείας συστημάτων επίσης κατασκευής της Rafael Advanced Defense Systems, με κόστος 900 εκατ. ευρώ. Εκτιμάται, ότι κάθε μονάδα πυρός θα αποτελείται από τρεις δυνάμενους να λειτουργήσουν αυτόνομα εκτοξευτές (έκαστος ενσωματώνει ραντάρ και ηλεκτρο-οπτικό σύστημα για τον εντοπισμό και ιχνηλάτηση του στόχου, σύστημα διοίκησης, ελέγχου και επικοινωνιών και οκτώ έτοιμα προς βολή βλήματα), δηλαδή συνολικά 30 εκτοξευτές.

-Έξι (6) ραντάρ τύπου EL/M-2084 MMR, της ELTA Systems, θυγατρικής της IAI, με κόστος 230 εκατ. ευρώ, που θα επιτρέψουν την αναβάθμιση του Συστήματος Αεροπορικού Ελέγχου (ΣΑΕ) της χώρας στον εντοπισμό και ιχνηλάτηση στόχων χαμηλής παρατηρησιμότητας. Ταυτόχρονα θα ανανεώσουν το σύστημα το οποίο περιλαμβάνει και ραντάρ που βρίσκονται σε υπηρεσία για περισσότερο από τρεις δεκαετίες.

-Συστήματος Διοίκησης και Ελέγχου (C2) με κόστος περί τα 90 εκατ. ευρώ, με πολύ υψηλό βαθμό αυτοματοποίησης και κρυπτασφαλισμένες ευρυζωνικές επικοινωνίες για την ταχεία ανταλλαγή των πληροφοριών και το οποίο με χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης θα βελτιώσει και θα επιταχύνει τη διαδικασία λήψης απόφασης.


Μένει να αποδειχθεί στην πράξη, εάν «χώρεσαν» οι ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων στις διατιθέμενες πιστώσεις, συν τα χρήματα που προβλέπονται για την ενεργοποίηση της option. Άλλο ένα ενδιαφέρον ζήτημα προς διαπίστωση, είναι εάν στη σύμβαση θα προβλέπεται τι θα συμβεί στο ενδεχόμενο αδυναμίας της ελληνικής πλευράς να ασκήσει το «δικαίωμα προαίρεσης».


Κι αυτό, διότι με βάση έναν κοινά αποδεκτό αλγόριθμο, καλύπτονται οι μεταβολές στις τιμές των πρώτων υλών συνεπεία του πληθωρισμού και των διεθνών συνθηκών. Αυτό επηρεάζει ανοδικά το ανά μονάδα κόστος. Συνήθως προβλέπεται επιστροφή με τη μορφή κάποιας επέκτασης των συμβάσεων για την εν-συνεχεία-υποστήριξη (Ε-Σ-Υ / FOS: Follow-on-Support) των συστημάτων.