Γράφει ο Κωνσταντίνος Αλεξ. Δημητριάδης Ιστορικός Ερευνητής - Συγγραφέας Όταν ξεκίνησα το 1984 την έρευνα μου για την Κυπριακή Τ...
Ιστορικός Ερευνητής - Συγγραφέας
Όταν ξεκίνησα το 1984 την έρευνα μου για την Κυπριακή Τραγωδία, δεν φανταζόμουν ποτέ ότι μετά από 32 ολόκληρα χρόνια που σχεδόν την τελείωσα, θα είχα βλαστημήσει την ώρα και την στιγμή που την ξεκίνησα!
Πρώτον γιατί απέκτησα - χωρίς να έχω πολεμήσει τότε - τα ίδια προβλήματα στον ψυχισμό μου, όπως κι αυτοί που πολέμησαν τότε... που πολέμησαν πραγματικά....
Δεύτερον γιατί διαπίστωσα με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι η Ελλάς ναι μεν προορίζεται να ζήσει και θα ζήσει, αλλά μέσα σε διχασμούς, σπαραγμούς και καταστροφές... σε μια ατέρμονα επανάληψη της Ιστορίας που αποδεικνύει ότι είμαστε απευθείας απόγονοι των Αρχαίων ημών προγόνων. Με τις έριδες μας, την δίψα μας για προβολή και τις μισαλλοδοξίες μας
Και εξηγούμαι.
Εγώ προσωπικά δεν πολέμησα το 1974, ούτε κάποιος από τους κοντινούς συγγενείς μου, ώστε να μπορεί κάποιος να με κατηγορήσει για ιδιοτέλεια και έλλειψη αντικειμενικότητας...
Εγώ έχω κατατάξει τον εαυτό μου πολιτικά στους Ανένταχτους Πατριώτες, έτσι ώστε να μην μπορεί κανείς να μου προσάψει πολιτικές σκοπιμότητες σε ότι αφορά τα συμπεράσματα της έρευνας μου σε σχέση με τους πρωταγωνιστές Στρατιωτικούς ή Πολιτικούς της τότε εποχής.
Εγώ έχω την δουλειά μου, μια οικογενειακή επιχείρηση που ξεκινάει την πορεία της από το 1947, έχω περάσει από την θέση ανώτατου διευθυντικού στελέχους στην ελληνική θυγατρική αρχικά Αμερικανικής και ακολούθως Γερμανικής Πολυεθνικής, έτσι ώστε κανείς να μην σκεφθεί ότι η έρευνά μου έγινε για βιοποριστικούς λόγους, για να βγάλω "μεροκάματο" δηλαδή.
Άλλωστε τι μπορεί να κερδίσει κάποιος από ένα βιβλίο που απευθύνεται σε περιορισμένο κύκλο αναγνωστικού κοινού, όταν μάλιστα την πρώτη έκδοση την έχεις χρηματοδοτήσει ο ίδιος;;;;;
Και βέβαια κανείς ποτέ δεν συνεισέφερε στα έξοδα αυτής της πολύχρονης έρευνας μου, που δεν ήταν και ευκαταφρόνητα, ξεκινώντας από το κόστος των δεκάδων βιβλίων που αποτελούν την σχετική βιβλιογραφία, τα κόστη των ταξιδίων (εισιτήρια, ξενοδοχεία κλπ) προκειμένου να ληφθούν συνεντεύξεις, να γίνουν επισκέψεις σε διάφορες "κρίσιμες" περιοχές, να προμηθευτώ χάρτες, κασέτες, κλπ κλπ...
Όλα αυτά επιβάρυναν εμένα προσωπικά και αποτέλεσαν τις εμμονές μου που δημιουργήθηκαν με αφετηρία τον πατριωτισμό μου και την αγάπη μου για την Ιστορία και μόνον....
Ούτε εγώ ξέρω πόσα χρήματα ξόδεψα για να δημιουργήσω αυτό το αρχείο μου με 1.200 φωτογραφίες από τις επιχειρήσεις του 1974, από πηγές στην μητροπολιτική Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Τουρκία, αλλά και στην Ευρώπη ή την Αμερική. Και βέβαια λόγω απειρίας δεν σκέφτηκα ποτέ να τις μαρκάρω με το όνομά μου, έτσι ώστε μετά τις διάφορες αναρτήσεις μου με χρήση αυτών, είδα να φιγουράρουν σε δεκάδες μπλογκς στο ιντερνετ, εν αγνοία μου. Αλλά μικρό το κακό... Η γνώση πάνω από όλα...
Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στην έρευνά μου.
Σε αυτήν την μακρά πορεία μου, προσπάθησα να κρατώ ΜΟΝΟ και να χρησιμοποιώ τα στοιχεία τα οποία διασταυρώνονται έτσι ώστε ο λόγος μου, τα γραπτά μου, να μην μπορούν να καταρριφθούν από όποιον μπορεί να νιώθει ότι θίγεται, είτε ο ίδιος, είτε κάποιος συγγενής του ή πολύ περισσότερο το πολιτικό ή στρατιωτικό ίνδαλμα του. Και πιστεύω ότι αυτό σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό το κατάφερα. Τουλάχιστον οι κριτικές που έλαβα και εγώ και το βιβλίο μου, μου αναγνώριζαν πολλά θετικά, αλλά κι όλα είχαν μια κοινή συνισταμένη : "THN ANTIKEIMENIKOTHTA".
Προσπάθησα πέραν πάσης αμφιβολίας να στοιχειοθετήσω τα "ΚΑΤΗΓΟΡΩ" μου όπως θα έκανε μια ανεξάρτητη ανακριτική επιτροπή που θα διερευνούσε τον γνωστό σε όλους "Φάκελλο της Κύπρου".
Χωρίς κανένα σεβασμό σε "ιερές αγελάδες", άτομα δηλαδή του Πολιτικού, του Πολιτειακού, του Διπλωματικού ή του Στρατιωτικού κατεστημένου σε μητροπολιτική Ελλάδα και Κύπρο.
Τόλμησα να σκιαγραφήσω με τα στοιχεία που συνέλεξα όλα αυτά τα χρόνια, την πορεία, τα αίτια, τις αφορμές και τους πρωταγωνιστές της μέγιστης αυτής προδοσίας, γενικά κατά του Ελληνισμού και ειδικά κατά της Κύπρου.... όπως εμφανίστηκαν σαν προσωπογραφίες μπροστά μου!
Έφερα στο φως άγνωστες καταστάσεις και ενέργειες, όλες διασταυρωμένες με ένα και μόνο σκοπό: NA ΜΑΘΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1974 ΣΕ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΑΘΗΝΑ....
Να διαχωριστούν οι ευθύνες των Κυβερνώντων στην Ελληνική κρατική οντότητα από τις 25/11/73 από αυτές εκείνων που κυβερνούσαν μέχρι εκείνη την ημερομηνία, να καταγραφούν οι ευθύνες όσων κυβέρνησαν στην Αθήνα από τις 23/7/74 και στην Λευκωσία από 15/7/74 και από 24/7/74...
Γιατί είναι τουλάχιστον περίεργο σε μιά ολόκληρη μητροπολιτική Ελλάδα να μην έχει τιμωρηθεί ποτέ ΚΑΝΕΙΣ για την Κυπριακή Προδοσία (μέχρι και ο Ιωαννίδης φυλακίστηκε για την συμμετοχή του στην καταστολή της "εξέγερσης" του Πολυτεχνείου και όχι για τον ρόλο του στο Πραξικόπημα κατά του Μακαρίου που άνοιξε την πόρτα στους Τούρκους...). Το Ελληνικό Κράτος δεν τόλμησε....
Εις δε την Κύπρο ο μόνος που δικάστηκε ήταν ο Νίκος Σαμψών διότι δέχθηκε να είναι ο δοτός Πρόεδρος της πολιτικής κατάστασης που δημιουργήθηκε με το Πραξικόπημα κατά του Μακαρίου.
Αυτή η έρευνα μου εκδόθηκε σε τυπώθηκε σε 3 εκδόσεις - η 3η η πιό πλήρης, ήδη εξαντλείται....
Και εδώ πρέπει να πω ότι οι Εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ του Ιωάννη Γιαννάκενα ήταν ό μόνος Εκδοτικός Οργανισμός που δέχθηκε να εκδώσει αυτό το πόνημα μου, χωρίς να αλλαχθεί μία φράση, ένα πόνημα που γράφτηκε με τόσο μεράκι και σεβασμό προς τον Έλληνα αναγνώστη, είτε στην μητροπολιτική Ελλάδα είτε στην Κύπρο.
Απόφασή μου όμως είναι να μην υπάρξει 4η εκδοση, όχι μόνο διότι δεν έχω να προσθέσω κάτι νεώτερο σε αυτήν την έρευνά μου, αλλά κύρια διότι απογοητεύτηκα από τις συμπεριφορές πολλών από αυτούς που πολέμησαν τότε...
Μπήκαν σε μια διαδικασία μισαλλοδοξίας του στυλ "γιατί το βιβλίο υμνεί τον Στρατηγό Αλευρομάγειρο και την προσφορά του 336 ΤΕ ...σε βάρος του 1ου Λόχου του 211 ΤΠ";;;;, γιατί "υπερτονίζεται (sic) η προσφορά της ΕΛΔΥΚ σε βάρος του 212 ΤΠ";;;;, γιατί αναφέρουμε ότι η μικτή διμοιρία της Α' ΜΚ/Γ' ΜΑΚ χτύπησε τα άρματα στην Σχολή Γρηγορίου κατά την μάχη της ΕΛΔΥΚ και όχι ο Λοχαγός (τότε) Πατσιαρδής ή τα πυροβόλα της 187 ΜΠΠ που υποστήριζε το Στρατόπεδο του Ελληνικού Συντάγματος;;;;....
Ύβρεις προς το πρόσωπό μου, γιατί κάποιους που "λούφαραν" και Ε/Ε και Ε/Κ τους ονομάτισα...
Ύβρεις και σε τηλεφωνικές επικοινωνίες, αλλά και σε άρθρα ή σχόλια....
Προσπάθεια απαξίωσης της εργασίας μου από "πολέμαρχους των μετόπισθεν", που τους ξεσκέπασαν τα αποτελέσματα της έρευνάς μου και έδειξαν ότι δεν ήταν οι "ήρωες" που επί χρόνια καμάρωναν σε όλους ότι ήταν λέγοντας ψευδείς ιστορίες ακόμα και σε επίσημα δίκτυα (εκμεταλλευόμενοι "νέες πολιτικές φιλίες" που τους έδωσαν "κάλυψη" και αξιώματα αλλά και βαθμούς)....
Δεν είναι τυχαίο ότι από 6.000 περίπου σελίδες συνεντεύξεων, οι 5.000 τουλάχιστον αποδείχθηκε ότι είχαν ίδια αξία όσο και το χαρτί υγείας σε δημόσιες τουαλέτες.
ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΑ.
ΕΦΟΣΟΝ ΕΚΤΕΘΗΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ, ΗΤΑΝ ΛΟΓΙΚΟ ΝΑ ΔΕΧΘΩ ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΚΑΚΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΚΗ...
ΚΑΙ Η ΚΑΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗ ΠΟΝΑΕΙ... ΚΑΙ ΠΙΚΡΑΙΝΕΙ.... ΚΑΙ ΑΗΔΙΑΖΕΙ....
Και έρχομαι στην δεύτερη προσπάθειά μου. Στην επιμέλεια του βιβλίου του ΗΡΩΑ τελευταίου Στρατοπεδάρχη της ΕΛΔΥΚ, που ήταν επικεφαλής "της τριλοχίας των γενναίων" που είχε αναλάβει την υπεράσπισή του. Του Ανχη ΠΖ τότε που μόλις πριν λίγο από την μάχη, τοποθετήθηκε στην θέση του Υποδιοικητή του Συντάγματος στο νησί, ενώ είχε αφιχθεί σαν συνοδός της απολυόμενης ΕΣΣΟ. Του Ταξχου εα κ.Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου.
Του πιό αρμόδιου να μιλήσει... Του 91χρονου σήμερα "πατέρα" των διασωθέντων Ελδυκαρίων του 2ου και του 4ου Λόχου Τυφεκιοφόρων αλλά και του Λόχου Διοικήσεως Συντάγματος.
Φρόντισα λοιπόν να του πάρω μια σχεδόν 4ωρη συνέντευξη, με στοχευμένες ερωτήσεις που ήθελαν απάντηση, έτσι ώστε να ξεκαθαρίσουν πολλά σκοτεινά σημεία ή σκιές που άφηναν άλλες συνεντεύξεις ή κάποια βιβλία που έγραψαν άλλοι πρωταγωνιστές της Μάχης του Στρατοπέδου, Αξιωματικοί ή Οπλίτες...
Πρώτον γιατί απέκτησα - χωρίς να έχω πολεμήσει τότε - τα ίδια προβλήματα στον ψυχισμό μου, όπως κι αυτοί που πολέμησαν τότε... που πολέμησαν πραγματικά....
Δεύτερον γιατί διαπίστωσα με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι η Ελλάς ναι μεν προορίζεται να ζήσει και θα ζήσει, αλλά μέσα σε διχασμούς, σπαραγμούς και καταστροφές... σε μια ατέρμονα επανάληψη της Ιστορίας που αποδεικνύει ότι είμαστε απευθείας απόγονοι των Αρχαίων ημών προγόνων. Με τις έριδες μας, την δίψα μας για προβολή και τις μισαλλοδοξίες μας
Και εξηγούμαι.
Εγώ προσωπικά δεν πολέμησα το 1974, ούτε κάποιος από τους κοντινούς συγγενείς μου, ώστε να μπορεί κάποιος να με κατηγορήσει για ιδιοτέλεια και έλλειψη αντικειμενικότητας...
Εγώ έχω κατατάξει τον εαυτό μου πολιτικά στους Ανένταχτους Πατριώτες, έτσι ώστε να μην μπορεί κανείς να μου προσάψει πολιτικές σκοπιμότητες σε ότι αφορά τα συμπεράσματα της έρευνας μου σε σχέση με τους πρωταγωνιστές Στρατιωτικούς ή Πολιτικούς της τότε εποχής.
Εγώ έχω την δουλειά μου, μια οικογενειακή επιχείρηση που ξεκινάει την πορεία της από το 1947, έχω περάσει από την θέση ανώτατου διευθυντικού στελέχους στην ελληνική θυγατρική αρχικά Αμερικανικής και ακολούθως Γερμανικής Πολυεθνικής, έτσι ώστε κανείς να μην σκεφθεί ότι η έρευνά μου έγινε για βιοποριστικούς λόγους, για να βγάλω "μεροκάματο" δηλαδή.
Άλλωστε τι μπορεί να κερδίσει κάποιος από ένα βιβλίο που απευθύνεται σε περιορισμένο κύκλο αναγνωστικού κοινού, όταν μάλιστα την πρώτη έκδοση την έχεις χρηματοδοτήσει ο ίδιος;;;;;
Και βέβαια κανείς ποτέ δεν συνεισέφερε στα έξοδα αυτής της πολύχρονης έρευνας μου, που δεν ήταν και ευκαταφρόνητα, ξεκινώντας από το κόστος των δεκάδων βιβλίων που αποτελούν την σχετική βιβλιογραφία, τα κόστη των ταξιδίων (εισιτήρια, ξενοδοχεία κλπ) προκειμένου να ληφθούν συνεντεύξεις, να γίνουν επισκέψεις σε διάφορες "κρίσιμες" περιοχές, να προμηθευτώ χάρτες, κασέτες, κλπ κλπ...
Όλα αυτά επιβάρυναν εμένα προσωπικά και αποτέλεσαν τις εμμονές μου που δημιουργήθηκαν με αφετηρία τον πατριωτισμό μου και την αγάπη μου για την Ιστορία και μόνον....
Ούτε εγώ ξέρω πόσα χρήματα ξόδεψα για να δημιουργήσω αυτό το αρχείο μου με 1.200 φωτογραφίες από τις επιχειρήσεις του 1974, από πηγές στην μητροπολιτική Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Τουρκία, αλλά και στην Ευρώπη ή την Αμερική. Και βέβαια λόγω απειρίας δεν σκέφτηκα ποτέ να τις μαρκάρω με το όνομά μου, έτσι ώστε μετά τις διάφορες αναρτήσεις μου με χρήση αυτών, είδα να φιγουράρουν σε δεκάδες μπλογκς στο ιντερνετ, εν αγνοία μου. Αλλά μικρό το κακό... Η γνώση πάνω από όλα...
Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στην έρευνά μου.
Σε αυτήν την μακρά πορεία μου, προσπάθησα να κρατώ ΜΟΝΟ και να χρησιμοποιώ τα στοιχεία τα οποία διασταυρώνονται έτσι ώστε ο λόγος μου, τα γραπτά μου, να μην μπορούν να καταρριφθούν από όποιον μπορεί να νιώθει ότι θίγεται, είτε ο ίδιος, είτε κάποιος συγγενής του ή πολύ περισσότερο το πολιτικό ή στρατιωτικό ίνδαλμα του. Και πιστεύω ότι αυτό σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό το κατάφερα. Τουλάχιστον οι κριτικές που έλαβα και εγώ και το βιβλίο μου, μου αναγνώριζαν πολλά θετικά, αλλά κι όλα είχαν μια κοινή συνισταμένη : "THN ANTIKEIMENIKOTHTA".
Προσπάθησα πέραν πάσης αμφιβολίας να στοιχειοθετήσω τα "ΚΑΤΗΓΟΡΩ" μου όπως θα έκανε μια ανεξάρτητη ανακριτική επιτροπή που θα διερευνούσε τον γνωστό σε όλους "Φάκελλο της Κύπρου".
Χωρίς κανένα σεβασμό σε "ιερές αγελάδες", άτομα δηλαδή του Πολιτικού, του Πολιτειακού, του Διπλωματικού ή του Στρατιωτικού κατεστημένου σε μητροπολιτική Ελλάδα και Κύπρο.
Τόλμησα να σκιαγραφήσω με τα στοιχεία που συνέλεξα όλα αυτά τα χρόνια, την πορεία, τα αίτια, τις αφορμές και τους πρωταγωνιστές της μέγιστης αυτής προδοσίας, γενικά κατά του Ελληνισμού και ειδικά κατά της Κύπρου.... όπως εμφανίστηκαν σαν προσωπογραφίες μπροστά μου!
Έφερα στο φως άγνωστες καταστάσεις και ενέργειες, όλες διασταυρωμένες με ένα και μόνο σκοπό: NA ΜΑΘΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1974 ΣΕ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΑΘΗΝΑ....
Να διαχωριστούν οι ευθύνες των Κυβερνώντων στην Ελληνική κρατική οντότητα από τις 25/11/73 από αυτές εκείνων που κυβερνούσαν μέχρι εκείνη την ημερομηνία, να καταγραφούν οι ευθύνες όσων κυβέρνησαν στην Αθήνα από τις 23/7/74 και στην Λευκωσία από 15/7/74 και από 24/7/74...
Γιατί είναι τουλάχιστον περίεργο σε μιά ολόκληρη μητροπολιτική Ελλάδα να μην έχει τιμωρηθεί ποτέ ΚΑΝΕΙΣ για την Κυπριακή Προδοσία (μέχρι και ο Ιωαννίδης φυλακίστηκε για την συμμετοχή του στην καταστολή της "εξέγερσης" του Πολυτεχνείου και όχι για τον ρόλο του στο Πραξικόπημα κατά του Μακαρίου που άνοιξε την πόρτα στους Τούρκους...). Το Ελληνικό Κράτος δεν τόλμησε....
Εις δε την Κύπρο ο μόνος που δικάστηκε ήταν ο Νίκος Σαμψών διότι δέχθηκε να είναι ο δοτός Πρόεδρος της πολιτικής κατάστασης που δημιουργήθηκε με το Πραξικόπημα κατά του Μακαρίου.
Αυτή η έρευνα μου εκδόθηκε σε τυπώθηκε σε 3 εκδόσεις - η 3η η πιό πλήρης, ήδη εξαντλείται....
Και εδώ πρέπει να πω ότι οι Εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ του Ιωάννη Γιαννάκενα ήταν ό μόνος Εκδοτικός Οργανισμός που δέχθηκε να εκδώσει αυτό το πόνημα μου, χωρίς να αλλαχθεί μία φράση, ένα πόνημα που γράφτηκε με τόσο μεράκι και σεβασμό προς τον Έλληνα αναγνώστη, είτε στην μητροπολιτική Ελλάδα είτε στην Κύπρο.
Απόφασή μου όμως είναι να μην υπάρξει 4η εκδοση, όχι μόνο διότι δεν έχω να προσθέσω κάτι νεώτερο σε αυτήν την έρευνά μου, αλλά κύρια διότι απογοητεύτηκα από τις συμπεριφορές πολλών από αυτούς που πολέμησαν τότε...
Μπήκαν σε μια διαδικασία μισαλλοδοξίας του στυλ "γιατί το βιβλίο υμνεί τον Στρατηγό Αλευρομάγειρο και την προσφορά του 336 ΤΕ ...σε βάρος του 1ου Λόχου του 211 ΤΠ";;;;, γιατί "υπερτονίζεται (sic) η προσφορά της ΕΛΔΥΚ σε βάρος του 212 ΤΠ";;;;, γιατί αναφέρουμε ότι η μικτή διμοιρία της Α' ΜΚ/Γ' ΜΑΚ χτύπησε τα άρματα στην Σχολή Γρηγορίου κατά την μάχη της ΕΛΔΥΚ και όχι ο Λοχαγός (τότε) Πατσιαρδής ή τα πυροβόλα της 187 ΜΠΠ που υποστήριζε το Στρατόπεδο του Ελληνικού Συντάγματος;;;;....
Ύβρεις προς το πρόσωπό μου, γιατί κάποιους που "λούφαραν" και Ε/Ε και Ε/Κ τους ονομάτισα...
Ύβρεις και σε τηλεφωνικές επικοινωνίες, αλλά και σε άρθρα ή σχόλια....
Προσπάθεια απαξίωσης της εργασίας μου από "πολέμαρχους των μετόπισθεν", που τους ξεσκέπασαν τα αποτελέσματα της έρευνάς μου και έδειξαν ότι δεν ήταν οι "ήρωες" που επί χρόνια καμάρωναν σε όλους ότι ήταν λέγοντας ψευδείς ιστορίες ακόμα και σε επίσημα δίκτυα (εκμεταλλευόμενοι "νέες πολιτικές φιλίες" που τους έδωσαν "κάλυψη" και αξιώματα αλλά και βαθμούς)....
Δεν είναι τυχαίο ότι από 6.000 περίπου σελίδες συνεντεύξεων, οι 5.000 τουλάχιστον αποδείχθηκε ότι είχαν ίδια αξία όσο και το χαρτί υγείας σε δημόσιες τουαλέτες.
ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΑ.
ΕΦΟΣΟΝ ΕΚΤΕΘΗΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ, ΗΤΑΝ ΛΟΓΙΚΟ ΝΑ ΔΕΧΘΩ ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΚΑΚΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΚΗ...
ΚΑΙ Η ΚΑΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗ ΠΟΝΑΕΙ... ΚΑΙ ΠΙΚΡΑΙΝΕΙ.... ΚΑΙ ΑΗΔΙΑΖΕΙ....
Και έρχομαι στην δεύτερη προσπάθειά μου. Στην επιμέλεια του βιβλίου του ΗΡΩΑ τελευταίου Στρατοπεδάρχη της ΕΛΔΥΚ, που ήταν επικεφαλής "της τριλοχίας των γενναίων" που είχε αναλάβει την υπεράσπισή του. Του Ανχη ΠΖ τότε που μόλις πριν λίγο από την μάχη, τοποθετήθηκε στην θέση του Υποδιοικητή του Συντάγματος στο νησί, ενώ είχε αφιχθεί σαν συνοδός της απολυόμενης ΕΣΣΟ. Του Ταξχου εα κ.Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου.
Του πιό αρμόδιου να μιλήσει... Του 91χρονου σήμερα "πατέρα" των διασωθέντων Ελδυκαρίων του 2ου και του 4ου Λόχου Τυφεκιοφόρων αλλά και του Λόχου Διοικήσεως Συντάγματος.
Φρόντισα λοιπόν να του πάρω μια σχεδόν 4ωρη συνέντευξη, με στοχευμένες ερωτήσεις που ήθελαν απάντηση, έτσι ώστε να ξεκαθαρίσουν πολλά σκοτεινά σημεία ή σκιές που άφηναν άλλες συνεντεύξεις ή κάποια βιβλία που έγραψαν άλλοι πρωταγωνιστές της Μάχης του Στρατοπέδου, Αξιωματικοί ή Οπλίτες...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.