Tελευταια Νεα

Κυριακή, Οκτωβρίου 10, 2021

Πότε έγιναν υποχρεωτικοί οι πρώτοι εμβολιασμοί στην Ελλάδα – Τι ισχύει στις ΗΠΑ και την Ευρώπη






Μία τεράστια κουβέντα έχει ανοίξει στη δημόσια σφαίρα με αφορμή την πανδημία του νέου κορονοϊού που έχει γονατίσει τον πλανήτη για το αν πρέπει οι εμβολιασμοί να είναι υποχρεωτικοί, σε ποιες κατηγορίες πολιτών πρέπει να χορηγούνται τα σκευάσματα και από ποιες ηλικίες και έπειτα είναι ασφαλή.

Πριν μπούμε σε συζητήσεις ατέρμονες και ατελέσφορες για το αν υπάρχει ή όχι κορονοϊός και για το αν τα εμβόλια παρέχουν (γενικότερα) προστασία ας συμφωνήσουμε ότι ιστορικά η ανθρωπότητα έχει χτυπηθεί βάναυσα από ιούς και ασθένειες τις οποίες εξάλειψε (όχι εξαφάνισε, αλλά εκμηδένισε) με τον μαζικό εμβολιασμό του πληθυσμού.

Κανείς δεν θα ήθελε να αντιμετωπίζει, για παράδειγμα, την ευλογιά ακόμα και τώρα ή την ερυθρά ή της μαγουλάδες, σε μορφή επιδημίας, με το επιχείρημα ότι «είμαστε νέοι δεν μας πιάνουν αυτά» ή «οι ασθένειες δεν είναι τόσο σοβαρές όσο τις παρουσιάζουν τα κράτη και τα ΜΜΕ». Απλά να αναφέρουμε μερικές ασθένειες, εκτός από τις παραπάνω, που έχουμε ξεχάσει, ευτυχώς, λόγω των εμβολίων: Τέτανος, ανεμοβλογιά, διφθερίτιδα, πολιομυελίτιδα, πνευμονόκοκκο, ηπατίτιδα Α και Β, φυματίωση, ιό Ρότα, κοκκύτη, ιλαρά, μηνιγγιτιδόκοκκο.

Εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού και στη χώρα μας αλλά και σε προηγμένα κράτη της Δύσης ή σε αναπτυσσόμενα της Ανατολής υπάρχει ένα διαρκές debate ηθικής και επιστημονικότητας πάνω στην υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού και την αυτοδιάθεση του σώματος. Υπό το πρίσμα πάντα του όρου της «δημόσιας υγείας» όπως αυτός ορίζεται από το εκάστοτε κράτος. Και οι απόψεις (και κατά συνέπεια οι πρακτικές) διίστανται από χώρα σε χώρα.
Το πρώτο (υποχρεωτικό) πρόγραμμα εμβολιασμού στην Ελλάδα και το πρώτο εγχώριο αντιεμβολιαστικό κίνημα

Το ζήτημα του εμβολιασμού αποτελούσε ιστορικά ζήτημα γοήτρου για κάθε κράτος. Με την βελτίωση της μεθόδου του εμβολιασμού από τον Edward Jenner για την αντιμετώπιση της ευλογιάς (1789), με τον δαμαλισμό και τις έρευνες των μεγάλων ερευνητών και ευεργετών της ανθρωπότητας Luis Pasteur και Robert Koch για τα εμβόλια της λύσσας (1885), της χολέρας και της φυματίωσης (στα τέλη του 19ου αιώνα), άρχισαν να εμφανίζονται οι πρώτοι νόμοι για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό.

Στην Ελλάδα, ο πρώτος εμβολιαστικός νόμος ψηφίστηκε το 1835 επί Όθωνα και αφορούσε την εισαγωγή του «εμβολιασμού της δαμαλίδος» για την ευλογιά. Ο νόμος καθιστούσε τον εμβολιασμό υποχρεωτικό και προέβλεπε μάλιστα ποινικές κυρώσεις για όσους δεν έκαναν το εμβόλιο. Η ευλογιά σήμερα, 200 χρόνια μετά, κηρύχθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως η μοναδική ασθένεια που έχει οριστικά ξεριζωθεί από όλη τη Γη.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 εμφανίστηκε εντούτοις ένα έντονα αντιεμβολιασικό κίνημα, που ξεκίνησε από μια έρευνα του 1998, η οποία συνέδεε το τριπλό εμβόλιο ερυθράς, ιλαράς, παρωτίτιδας με τον αυτισμό. Η έρευνα αυτή σύντομα αποσύρθηκε και μάλιστα αφαιρέθηκε από τον ερευνητή που την διεξήγαγε το δίπλωμα του γιατρού.

Μπορεί να τεθεί στην πραγματικότητα ζήτημα υποχρεωτικότητας ναι ή όχι και αν ναι υπό ποιες συνθήκες

Το Εργαστήριο Μελέτης Ιατρικού Δικαίου και Βιοηθικής της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης παίρνοντας θέση για το ζήτημα της υποχρεωτικότητας ή μη του εμβολιασμού κατά της Covid-19.

«Σήμερα», όπως αναφέρει η δημοσίευση του Εργαστηρίου, «υπάρχουν διεθνή και εθνικά νομοθετικά κείμενα, που επιβάλλουν κανόνες σχετικά με την άσκηση κάθε ιατρικής πράξης, όπως η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τη Βιοϊατρική, η γνωστή ως Σύμβαση του Οβιέδο, που κυρώθηκε με τον ν. 2619/1998, καθώς και ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (ν. 3418/2005)». 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ


« Προηγουμενη
Επομενη »