Tελευταια Νεα

Σάββατο, Οκτωβρίου 19, 2019

Ο ασύμμετρος πόλεμος των άγριων ζώων... Πώς γέμισε η Ελλάδα αγριογούρουνα, τσακάλια και... κατσίκια



Ο ασύμμετρος πόλεμος κάθε λογής άγριων ζώων με τις επεκτατικές τάσεις του ανθρώπου ολοένα γιγαντώνεται. Τα υβριδικά είδη, οι κυνηγετικές άδειες, οι επιδοτήσεις και οι... κατσίκες της Σαμοθράκης

Βασίλης Τσακίρογλου - protothema.gr

Αγριογούρουνα τρομοκρατούν διερχόμενους στους ανά την Ελλάδα αυτοκινητόδρομους, παράλληλα αποθρασύνονται, ενίοτε δειπνούν με τα αποφάγια της Εκάλης στην Αθήνα ή του Πανοράματος στη Θεσσαλονίκη.




Οι αγριόχοιροι, καθαρόαιμοι και ημίαιμοι, παρεπιδημούν σε περιοχές της χώρας όπου ποτέ πριν δεν είχαν κάνει την εμφάνισή τους. Ταυτόχρονα, κατσίκια διαλύουν το οικοσύστημα της Σαμοθράκης, τσακάλια κατεβαίνουν σε κατοικημένες περιοχές στην Ηλεία κ.ο.κ. Ξαφνικά φαίνεται ότι η πανίδα εκδικείται τους Ελληνες, με ένα κύμα επιθέσεων πολυμέτωπο, ανεξήγητο και αλλόκοτο - σε πρώτη ανάγνωση τουλάχιστον. Το αμερικανικό περιοδικό «Time» δημοσιεύει αναλυτικό ρεπορτάζ για το πώς οι υπερπλεονάζουσες κατσίκες κατατρώγουν ένα ολόκληρο νησί όπως η τόσο ιδιαίτερη από τουριστικής και όχι μόνο άποψης Σαμοθράκη. Στην προσπάθεια αναζήτησης απαντήσεων για το περίεργο φαινόμενο αρχίζουν να διαδίδονται εξηγήσεις και πιθανά σενάρια για τα αίτια του κακού. Τα οποία, ακολουθούν δύο κυρίως άξονες. Την καταστροφική κλιματική αλλαγή στον πλανήτη και την εντελώς άναρχη απορρόφηση των κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ενωσης από γεωργούς και κτηνοτρόφους στην Ελλάδα από τη δεκαετία του ’80 και μετά. Οπότε, υπεραπλουστεύοντας, θα μπορούσε κανείς να πει ότι τα αγριογούρουνα που περιφέρονται στο οδικό δίκτυο και γίνονται πρόξενοι ατυχημάτων, όπως το πρόσφατο του Απόστολου Γκλέτσου, ή τα κατσίκια τα οποία ισοπεδώνουν την επιφανειακή βλάστηση στη Σαμοθράκη και τα Κύθηρα αποσαθρώνοντας το έδαφος, αποτελούν μέρος του ίδιου προβλήματος. Της αλόγιστης ανθρώπινης παρέμβασης στο φυσικό περιβάλλον - αν και αυτό είναι κάτι πολύ αφηρημένο. Αντιθέτως, πολύ πιο ελκυστική και, δυστυχώς ρεαλιστική για τα ελληνικά δεδομένα, ακούγεται μια άλλη εκδοχή: τις προηγούμενες δεκαετίες και μάλιστα με επίμονη παρότρυνση της πολιτείας οι Ελληνες κτηνοτρόφοι επεδίωκαν να αποσπάσουν τις υψηλότερες δυνατές επιδοτήσεις με μόνο αντίκρυσμα το πλήθος των ζώων. Περισσότερα κεφάλια, περισσότερα χρήματα από την Ευρώπη, η εξίσωση δεν θα μπορούσε να είναι απλούστερη. Ωστόσο, χωρίς ουσιαστικό διαχειριστικό έλεγχο και φυσικά δίχως ίχνος προγραμματισμού τα ζωντανά απλώς πολλαπλασιάζονταν. Υποτίθεται προς όφελος των επιδοτούμενων - μακροπρόθεσμα όμως εις βάρος των ισορροπιών του περιβάλλοντος. Και εντέλει εις βάρος της ελληνικής κοινωνίας εν συνόλω, η οποία σήμερα καλείται στο ταμείο για τα επίχειρα. Μόνο το γεγονός ότι το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας απελευθέρωσε πλήρως το κυνήγι του αγριογούρουνου ή ότι συγκροτήθηκαν «συνεργεία δίωξης» των αδέσποτων ημίαιμων χοίρων (της υβριδικής ράτσας που προέκυψε από επιμειξία άγριων και ήμερων) αποδίδει εμμέσως το μέγεθος του προβλήματος. Αλλά μόνο μία από τις όψεις του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ





« Προηγουμενη
Επομενη »