Tελευταια Νεα

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 14, 2019

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου: «Κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει τους σταυρούς στους μαθητές μας»


Μέσα σε κατανυκτικό αλλά και πανηγυρικό ταυτόχρονα κλίμα, τελέσθηκε το απόγευμα της Παρασκευής 13ης Σεπτεμβρίου, στον Ιερό Ναό Τιμίου Σταυρού Στροβόλου, Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός με την ευκαιρία της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, χοροστατούντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου. Στον πανηγυρικό αυτό εσπερινό συγχοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μεσαορίας κ. Γρηγόριος και έλαβαν μέρος κληρικοί της αρχιεπισκοπικής περιφέρειας.

Παρόντες ήταν επίσης εκπρόσωποι της Πολιτείας, ανάμεσα στους οποίους και ο Δήμαρχος Στροβόλου κ. Ανδρέας Παπαχαραλάμπους.




Κατά τη διάρκεια του εσπερινού αναπέμφθηκε δέηση και τελέστηκε αρτοκλασία, ενώ στο τέλος έγινε περιφορά (λιτανεία) του χαριτόβρυτου Τιμίου Σταυρού.

Στο κήρυγμά του, ο Μακαριώτατος τόνισε στους εκκλησιαζομένους κατοίκους της πρωτεύουσας ότι «μόνο διά του Σταυρού θα έλθει στην ζωή μας η πραγματική χαρά, η αδιάλειπτος και ατέλεστος… Μετά την θαυματουργική ανακάλυψη του Σταυρού, ο λαός ενθουσιάστηκε κι η αγία Ελένη αφού κάλεσε τον Πατριάρχη, τού έδωσε τον Τίμιο Σταυρό, ο οποίος με τη σειρά του τον ύψωσε επί του Γολγοθά, γεγονός που προκάλεσε τον ενθουσιασμό των χριστιανών. Τρεις αιώνες μετά, όταν ο Ηράκλειος εξεστράτευσε εναντίον των Αράβων, τους κατετρόπωσε και επανέκτησε τον Τίμιο Σταυρό και επανέλαβε την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού, και έκτοτε η Εκκλησία τιμά αυτή την ημέρα.

…Μέσα μας όλοι οι πιστοί, πρέπει αυτό το άγιο σύμβολο να το τοποθετούμε σε «περίοπτη» θέση, διότι αυτό συνετέλεσε στη σωτηρία μας. Προσπαθούσε ο διάβολος να ατιμώσει τον Κύριο με τον σταυρικό θάνατο. Και καθώς σταυρωνόταν ο Κύριός μας, ο διάβολος νόμιζε ότι νικούσε κι ότι θα οδηγούσε αιώνια τον Χριστό στον Άδη. Αγνοούσε ότι εκεί θα ήταν ο δικός του θάνατος, ο δικός του τάφος…

Αγαπητοί μου, το πάθος που συνετελέσθη επάνω στον Σταυρό και η επακολουθήσασα Ανάσταση χάρισε σε όλους μας τη σωτηρία. Ο Σταυρός υπήρξε το μέσο της σωτηρίας μας. Αυτή είναι η δόξα του Κυρίου, η δόξα της Εκκλησίας. Πρέπει πάντοτε να τον έχουμε υψωμένο μέσα στις καρδιές μας. Δεν μπορεί διαφορετικά να γίνει το Πάθος και έπειτα η Ανάσταση παρά μόνο διά του Σταυρού…

Οι χριστιανοί πρέπει επί καθημερινής βάσεως να θωρακιζόμαστε διά του δεσποτικού σημείου, που δεν είναι άλλο από τον Σταυρό. Γι’ αυτό όλα μας τα έργα ας τα επιτελούμε και τελειώνουμε με το σημείο του θείου Σταυρού. Διότι υψώνοντας και προσκυνώντας αυτόν, μεγαλύνουμε και δοξάζουμε τον Χριστό, ο οποίος σταυρώθηκε πάνω σ’ αυτόν.

Και σχετικά με τα όσα ακούσαμε τελευταίως να συμβαίνουν στα σχολεία μας σχετικά με τα σύμβολα της θρησκείας μας, εμείς λέμε ότι ο λαός μας είναι ορθόδοξος και τιμά και φέρει τον Σταυρό επάνω του. Και όταν δεν πρόκειται περί εξάλλων καταστάσεων, αλλά οι μαθητές μας φέρουν επάνω τους ένα απλό σταυρό ή ένα κομποσχοινάκι, κανείς δεν έχει το δικαίωμα να τους τα αφαιρέσει.

…Μη φοβάστε. Τόσοι κατακτητές πέρασαν από το νησί μας, κι όλους τους εξεδίωξε η Χάρις του Σταυρού. Έτσι και τώρα, θα τους απομακρύνει κι αυτούς ο Σταυρός του Χριστού…»




« Προηγουμενη
Επομενη »