Tελευταια Νεα

Τετάρτη, Αυγούστου 14, 2019

Η ΝΤΡΟΠΗ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΥΝΗΓΑΕΙ… ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΑΝ ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΣΟΛΩΜΟ!


Η Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ – Σολωμού ολοκλήρωσε το τριήμερο οδοιπορικό της το Σάββατο 11 Αυγούστου. Είκοσι τρία ακριβώς χρόνια μετά τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, που έπεσε στα συρματοπλέγματα για ολόκληρη την ανθρωπότητα, οι μοτοσικλετιστές αντάμωσαν ξανά εκείνο τον Αύγουστου. Μετά το οδοιπορικό στα ακριτικά χωριά και στα οδοφράγματα από τον Λιμνίτη μέχρι την οδό Λήδρας, διανυκτέρευσαν μετά τη μεγάλη εκδήλωση μνήμης στο οδόφραγμα της θυσίας των δύο λεβεντών.




Με την πολιτεία να το απαιτεί, το πρωινό της Κυριακής απομάκρυναν το σεμνό μνημείο που έκτισαν με κόπο τον Δεκέμβρη στο οδόφραγμα της Δερύνειας. Ήταν προκλητικό, αποφάνθηκαν οι τοπικές αρχές, ένα μνημείο που θα στεκόταν καλά για να εκφράζει τις θύμισες της 11ης και 14ης Αυγούστου 1996.

Δυο δράμια γης ήταν απειλή για το καλό κλίμα, τις ώρες που το 37% των εδαφών της πατρίδας μας βρίσκονται υπό την ασφυκτική κατοχή της Τουρκίας και δεν εκρήγνυται κανένα δημοτικό συμβούλιο. Τρία μέτρα και μερικές πέτρες με αναγραφόμενα πάνω τα κατεχόμενα χωριά μας, έπρεπε να απομακρυνθούν από το οδόφραγμα της Δερύνειας, προκειμένου να ολοκληρωθεί ως τουριστικό τσέκ πόιντ, με τις ευλογίες του τουρκικού στρατού.

Κι όμως, η μνήμη επικράτησε της λήθης. Η μουρμούρα των μοτοσικλετών έφθασε μέχρι την Αμμόχωστο, επανήλθε στον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου για το 23ο ετήσιο μνημόσυνο, καμάρωσε τον πατέρα του Σολή, Σπύρο Σολωμού, προσκύνησε ξανά τους τάφους των δύο ηρώων κι αντάμωσε με την ιστορία του τόπου. Η μνήμη επικράτησε της λήθης. Ο βρυχηθμός των μοτοσικλετών, σαν να έφτανε από τον Αύγουστο του 1996, έψαλε το «Αιωνία η μνήμη» και με το «χαίρε, ω χαίρε ελευθεριά» έδωσε υπόσχεση αγώνα για το αύριο αυτού του τόπου.

Η Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ – Σολωμού δεν ξεχνά. Θα το παλέψει. Ωσότου τα μνημεία να ανεγείρονται από την πολιτεία και να μη χρειάζεται άδεια για να προφυλαχθεί η μνήμη. Ώσπου να γίνει η σπίθα πυρκαγιά και να απορρίψει ακαριαία την ήττα και τον ενδοτισμό. Μέχρι να καταστεί σαφές σε σύμπαντα τον κυπριακό Ελληνισμό ότι ο Τάσος βούτηξε στη φωτιά για ολόκληρη την ανθρωπότητα, για την ελευθερία κάθε ανθρώπου που επιβιώνει στη σκλαβιά και μακριά απ’ το σπίτι του. Ότι ο Σολής έβλεπε πολύ πιο μακριά από μια σημαία: Τις πορτοκαλιές της Μόρφου, τις λεμονιές του Καραβά, τα χώματα της Καρπασίας, το Βαρώσι.

Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ – Σολωμού






« Προηγουμενη
Επομενη »