Tελευταια Νεα

Κυριακή, Μαρτίου 31, 2019

ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ ΤΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΤΑΖΙ...!! Π.Κόκκαλης:Θυμάμαι τη γιαγιά μου να κλαίει όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση


Από Συνέντευξη του υποψηφίου ευρωβουλευτή του «ΣΥΡΙΖΑ – ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ», Πέτρου Κόκκαλη στις δημοσιογράφους Έφη Μαρίνου και Χριστίνα Παπασταθοπούλου φιλοξενεί η Εφημερίδα των Συντακτών.




Πιστεύετε δηλαδή ότι ο παππούς σας, ο Πέτρος Κόκκαλης, μαρξιστής-λενινιστής, μια σπουδαία φυσιογνωμία της Κομμουνιστικής Αριστεράς, την οποία υπηρέτησε ως επιστήμονας αλλά και ως αγωνιστής στο ΕΑΜ και στον Δημοκρατικό Στρατό στη διάρκεια του Εμφυλίου, είχε αφοσιωθεί σε μια ουτοπία;

Ο παππούς μου, ως γιατρός κινούνταν στο σημείο συνάντησης θετικών και ανθρωπιστικών επιστημών. Επίσης ήταν ένας πειραματικός επιστήμων. Και ο μαρξισμός, εκφραζόμενος τότε ως επιστημονικός υλισμός, συνιστούσε την προσέγγιση που υποσχόταν τη μέθοδο βελτίωσης των κοινωνικών συνθηκών. Και πράγματι υπηρέτησε ως το τέλος αυτή την υπόθεση. Και είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτόν. Αλλά πιστεύω πως αν ζούσε σήμερα, και έχοντας την εμπειρία του παρελθόντος, θα τασσόταν με την πλευρά της έγκαιρης κινητοποίησης μέσα στις τρέχουσες συνθήκες. Θα καταλάβαινε δηλαδή πολύ νωρίτερα ότι δεν πρέπει να περιμένουμε να συμβεί η άνοδος του Χίτλερ –εκλεγμένου… νομίμως μάλιστα- για να αιματοκυλήσει την Ευρώπη. Το ’44, έχοντας ζήσει τον λιμό της Αθήνας, βγήκε στο βουνό. Νομίζω πως σήμερα δεν θα περίμενε τόσο. Θα το έκανε πολύ νωρίτερα.

Για τον κόσμο της Αριστεράς ο παππούς σας ήταν ένα πρόσωπο – υπόδειγμα. Εσείς επηρεαστήκατε από την ιδεολογία του;

Μεγάλωσα με τη γιαγιά μου και τις παρέες της από την Αριστερά της πολιτικής μετανάστευσης, ακούγοντας αυτές τις ιστορίες. Τη θυμάμαι να κλαίει με μαύρο δάκρυ το 1989 όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση. Ο παππούς μου παρέμεινε ιδεολόγος και αγωνιστής ως το τέλος της ζωής του. Σαφώς και επηρεάστηκα.




« Προηγουμενη
Επομενη »