Με άγριο παρασκήνιο για το εάν θα γινόταν ψηφοφορία, από την οπαία θα κρινόταν ουσιαστικά η αποδοχή ή όχι της συμφωνίας, που συζητά...
Οι διαφωνούντες κατέθεσαν δικό τους κείμενο, με το οποίο ζητούν ουσιαστικά να τεθεί η όποια τελική συμφωνία υπάρξει με τους δανειστές σε εκλογές (ή δημοψήφισμα, με μία άλλη ερμηνεία) και πάντως να μην αναλάβει την ευθύνη μόνη της η ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος.
Το παρασκήνιο όμως, που εξελίχθηκε ήταν πολύ σκληρό: ενώ αρχικά έγιναν προσπάθειες να πέσουν οι τόνοι της κριτικής, ώστε να καταστεί εφικτό το κείμενο των διαφωνούντων να ενσωματωθεί στο εισηγητικό της πολιτικής γραμματείας, στη συνέχεια επικράτησε η άποψη να γίνει η ψηφοφορία, καθώς οι απόψεις των διαφωνούντες ήταν κάθετα αντίθετες με τις επιλογές της ηγεσίας. Ωστόσο, μόλις έγινε αντιληπτός ο κίνδυνος να υπάρξει ευρεία απήχηση από την κεντρική επιτροπή του κειμένου των διαφωνούντων, άρχισε η πίεση, που είχε τελικά ως αποτέλεσμα να μην τεθεί σε ψηφοφορία, αλλά να παραμείνει ως κείμενο προβληματισμό, χωρίς να τοποθετηθούν δηλαδή τα μέλη του οργάνου – ως μη… «γενόμενο», υπό μία έννοια!
Το κείμενο είναι φωτιά και λάβρα για τους χειρισμούς της ηγεσίας, που έφεραν την προσυμφωνία της Μάλτας. «Η αποδοχή της κυοφορούμενης συμφωνίας ή όχι, δεν αφορά αποκλειστικά την ηγεσία του κόμματος ή την κυβέρνηση, αλλά το σύνολο των κομματικών δυνάμεων και της ευρύτερης αποδοχής του» αναφέρεται και τονίζεται με έμφαση ότι «στην τελική ο μόνος που μπορεί να αποφασίσει για την ίδια του τη ζωή είναι ο ελληνικός λαός. Είναι ο τελικός κριτής», παραπέμποντας σαφώς στη λαϊκή κρίση μίας εκλογικής αναμέτρησης ή δημοψηφίσματος.
Στο κείμενο υποστηρίζεται μεταξύ άλλων ότι υπάρχουν νέες παράλογες αντικοινωνικές απαιτήσεις των δανειστών, που υπερβαίνουν σαφώς τη μνημονιακή συμφωνία του 2015. http://www.protothema.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.