Στα μέσα της δεκαετίας του ’50, έφτασε στην Ελλάδα η είδηση του θανάτου μιας Ελληνίδας χορεύτριας, που ήταν πρόσφυγας στη Μέση Ανατολή....
Στα μέσα της δεκαετίας του ’50, έφτασε στην Ελλάδα η είδηση του θανάτου μιας Ελληνίδας χορεύτριας, που ήταν πρόσφυγας στη Μέση Ανατολή. Η Άλμπα Σέρα, όπως ήταν το καλλιτεχνικό όνομα της νεαρής κοπέλας, είχε προσληφθεί σε κέντρο της Βυρηττού, για να εκτελεί πρόγραμμα ελαφριάς γαλλικής και ελληνικής μουσικής. Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι τη στιγμή που η κοπέλα δέχτηκε μια επαγγελματική πρόταση από έναν πλούσιο Άραβα. Ο Άραβας θα πάντρευε την κόρη του και ζήτησε από την Άλμπα να τραγουδήσει στον γάμο, που θα γινόταν σε ένα χωριό έξω από τη Δαμασκό της Συρίας.
Η χορεύτρια δέχτηκε την πρόταση, χωρίς να αντιληφθεί ότι είχε πέσει θύμα σωματεμπορίας. Το συμφωνητικό της σκλαβιάς Το κέντρο στο οποίο εργαζόταν, διηύθυναν τα μέλη μιας σπείρας σωματεμπόρων, που είχαν επινοήσει την «επαγγελματική» πρόταση, για να κάνουν την κοπέλα να πάει «οικειοθελώς» στον Άραβα πελάτη τους.
Ο πλούσιος Άραβας είχε πληρώσει τα μέλη της σπείρας, για να «αγοράσει» την κοπέλα και να την εντάξει στο χαρέμι του. Μάλιστα, τα... μέλη της σπείρας και αφεντικά της κοπέλας στο νυχτερινό κέντρο, είχαν συντάξει και συμφωνητικό, με το οποίο την παραχωρούσαν στον Άραβα. Το συμφωνητικό ανέφερε, ότι η Άλμπα θα εξακολουθούσε να ανήκει στο κέντρο, αλλά η ίδια δεν είχε το δικαίωμα να ταξιδεύσει στο εξωτερικό και να φύγει από τη χώρα που θα την οδηγούσε ο Άραβας. Από τη στιγμή που η κοπέλα ακολούθησε τον Άραβα, τα ίχνη της εξαφανίσθηκαν....
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.