stoxos News

26/8/17

ΕΤΣΙ ΠΑΡΑΓΚΩΝΙΣΤΗΚΕ Ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ... Η ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΛΑΪΚΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ, ΤΟ ΤΖΟΥΚ ΜΠΟΞ ΚΑΙ ΟΙ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΑΝ ΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ, ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ «ΠΙΑΤΑΚΙ» ΓΙΑ ΖΗΤΙΑΝΙΑ!








Στα τέλη της δεκαετίας του ’40, ο Μάρκος Βαμβακάρης βρισκόταν στο ψηλότερο σκαλί του ρεμπέτικου. Η συνεργασία του με τον Παπαϊωάννου στην ταβέρνα του Καλαματιανού, γνώριζε μεγάλη επιτυχία. Οι δίσκοι του γίνονταν ανάρπαστοι. Λίγα χρόνια μετά όμως, το 1954, ο Μάρκος αρρώστησε.








Η παραμορφωτική αρθρίτιδα, που χτύπησε τον δάσκαλο του ρεμπέτικου, ήταν μοιραία. Λόγω της ασθένειας, δεν μπορούσε να παίξει με δεξιοτεχνία μπουζούκι και σιγά- σιγά, όσοι μιλούσαν γι’ αυτόν με θαυμασμό, άρχισαν να τον ξεχνούν. Οι εταιρίες του γύρισαν την πλάτη, καθώς το ρεμπέτικο είχε αρχίσει να δίνει τη θέση του στο λαϊκό τραγούδι.

Η δύσκολη ζωή και η «σφουγγάρα» Η ζωή στην Αθήνα ήταν πολύ δύσκολη. Ο κόσμος υπέφερε από τη φτώχεια. Το ίδιο και ο Βαμβακάρης, που δεν είχε δουλειά και όλοι τον είχαν ξεχάσει. Για να συντηρήσει την οικογένειά του, υπήρχε μια λύση. Η «σφουγγάρα».

«Σφουγγάρα» έλεγαν οι μουσικοί, το πιατάκι που έβγαζαν στις ταβέρνες, για να ρίξουν κέρματα οι θαμώνες. Στην περίπτωση του Βαμβακάρη, το πιατάκι το κρατούσε ο πεντάχρονος τότε γιος του. Ο ίδιος ο μεγάλος ρεμπέτης, δεν άντεχε αυτόν τον εξευτελισμό. Δεν είχε όμως άλλη λύση. Ήθελε, αλλά δεν μπορούσε, να αποφύγει τη «ζητιανιά».
« PREV
NEXT »