stoxos News

30/7/17

ΕΤΣΙ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΤΑ ΙΜΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΨΑΡΑΔΕΣ! Η ΑΓΝΩΣΤΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΜΑΡΙΤΣΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ Ο 17ΧΡΟΝΟΣ ΤΟΤΕ ΕΠΙΖΩΝ...




Αναλύοντας τα στοιχεία που μπορεί κανείς να εντοπίσει αναφορικά με τη στάση των Τούρκων στο Αιγαίο και την αμφισβήτηση των Εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων μέχρι το 1974, κομβικό σημείο μετά τα γεγονότα του 1955 στη Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο που η Τουρκία έδειξε τις πραγματικές της προθέσεις για την παραπέρα πορεία.





Του Δημήτρη Διακομιχάλη

Ήταν το 1962 όταν σε Ελληνικά χωρικά ύδατα οι Τούρκοι βύθισαν το Καλύμνικο αλιευτικό σκάφος Μαρίτσα με δύο νεκρούς από το πλήρωμα, τρεις να καταλήγουν στις Τουρκικές φυλακές για έξι μήνες και τον καπετάν Μανώλη Λόλια ή Σάρακα να πέφτει στη θάλασσα λίγα λεπτά πριν βουλιάξει ολοκληρωτικά το αλιευτικό και για 5 ώρες να παλεύει με τη θάλασσα και τις σφαίρες της Τουρκικής καταδίωξης να πέφτουν βροχή προκειμένου να τον σκοτώσουν.

Στόχος των Τούρκων ήταν να χαθούν όλα τα ίχνη και το γεγονός να μην δει ποτέ το φως της δημοσιότητας, αλλά με τον φόβο να φωλιάζει στις ψυχές των Καλυμνίων ψαράδων ότι χάθηκαν δικοί τους άνθρωποι χωρίς να γνωρίζει κανείς οτιδήποτε στο νησί.

Έτσι λοιπόν αναζητώντας στοιχεία από διάφορες πηγές βρήκα ελάχιστα, όμως τα σπουδαιότερα είναι οι ζωντανές μαρτυρίες δύο εκ των πρωταγωνιστών που ήταν στο αλιευτικό και βρίσκονται στη ζωή και θυμούνται εκείνες τις τραγικές ώρες καταχείμωνα του 1962. Ο τρίτος από το πλήρωμα επιζών, βρίσκεται στην Αυστραλία ως μετανάστης.

Προκειμένου να φωτιστεί το γεγονός όσο καλύτερα μπορεί, έκανα δύο επισκέψεις στα σπίτια των δύο ψαράδων που έζησαν το σκληρό πρόσωπο των υπεύθυνων του επεισοδίου και ο αναγνώστης θα βγάλει τα δικά του συμπεράσματα γιατί ασφαλώς ούτε ο καπετάνιος ούτε το πλήρωμα του Τουρκικού πολεμικού ενήργησαν αυτοβούλως αλλά μετά από εντολές ανωτέρων.

Επισκέφτηκα τον καπετάν Μανώλη Σάρακα στο σπίτι του στις 7 Ιουλίου 2017 και γράφω αυτολεξεί αυτά τα συνταρακτικά γεγονότα όπως μου τα αφηγήθηκε. Ήταν Νοέμβριος του 1962, έντεκα με δώδεκα τα μεσάνυχτα και ψαρεύαμε σε Ελληνικά νερά μεταξύ Καλολίμνου και Ιμίων με το αλιευτικό Μαρίτσα, όταν ξαφνικά μια Τουρκική καταδίωξη με χαρακτηριστικά Ζ-17 και με σβηστά φώτα πλησιάζοντας στο σκάφος μας το εμβόλισε στη πλώρη δημιουργώντας ένα τεράστιο ρήγμα και ταυτόχρονα πήδηξε πάνω στο κατάστρωμα του Μαρίτσα, ένας Τούρκος ναυτικός που μιλούσε Ελληνικά, κρατώντας όπλο και φακό ενώ μετά τον εμβολισμό η Τουρκική καταδίωξη προσπάθησε να γυρίσει τη πλώρη του Μαρίτσα προς την Τουρκία ώστε λίγο λίγο να το μετακινήσει στα Τουρκικά νερά.





Ο Καπετάν Μανώλης Λόλιας ή Σάρακας διηγείται ότι μέσα στο πανδαιμόνιο που δημιουργήθηκε μετά από τον εμβολισμό του σκάφους και με τη θάλασσα να μπαίνει στο σκάφος με μεγάλη ταχύτητα από το ρήγμα που δημιουργήθηκε και επειδή ο Τούρκος ναύτης που βρισκόταν πάνω στο Μαρίτσα ζητούσε να μάθει επίμονα και σε έξαλλη κατάσταση ποιος είναι ο καπετάνιος και κανένας δεν απαντούσε, σκότωσε τον 17 χρόνο Μηλιάδη που βρισκόταν στο μηχανοστάσιο του σκάφους, τότε βρήκα το κουράγιο και παίρνοντας ένα λουστάρι (καβύλια) κτύπησα τον Τούρκο ναύτη και τον έριξα στη θάλασσα.

Ο καπετάνιος και οι άλλοι ναύτες της Τουρκικής καταδίωξης βλέποντας αυτό το σκηνικό με τον Τούρκο Ναύτη στη θάλασσα και προσπαθώντας να τον ανεβάσουν στη καταδίωξη, το πολεμικό σκάφος έκανε γύρους και πυροβολούσε αδιάκριτα με αποτέλεσμα να κτυπήσουν τον δεύτερο ψαρά του μισοβουλιαγμένου Μαρίτσα, τον Γιάννη Γιατζόγλου ο οποίος πέθανε από αιμορραγία.

Σ’αυτό τον ελάχιστο χρόνο, που έχανε η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα, μετά το κτύπημα που έκανα στο Τούρκο ναύτη έπεσα και εγώ στη θάλασσα και με μεγάλες αναπνοές κατάφερα να απομακρυνθώ παρά το ότι οι σφαίρες έπεφταν από πάνω μου βροχή γιατί αφού πλέον το Μαρίτσα πρακτικά είχε βουλιάξει, βρέθηκαν στη θάλασσα επίσης και οι άλλοι τρεις ψαράδες οι οποίοι προσπάθησαν να απομακρυνθούν από τη Τουρκική καταδίωξη χωρίς όμως να τα καταφέρουν και τους συνέλαβαν και τους τρεις σε μια απόσταση 300-400 μέτρα από το σημείο που διαδραματίστηκαν αυτά τα συγκλονιστικά γεγονότα.

Για πέντε περίπου ώρες με συνεχείς μεγάλες αναπνοές απομακρυνόμουνα από το χώρο που βούλιαξε το Μαρίτσα , βγάζοντας το κεφάλι μου από τη θάλασσα μόνο για να ανανεώσω την αναπνοή μου αφού επί ώρες η Τουρκική καταδίωξη αναζητούσε τον έκτο του πληρώματος και που με ήθελαν άρον άρον νεκρό για να μην υπάρχουν ίχνη από το συμβάν.

Εγώ σ’αυτή την αξέχαστη εφιαλτική βραδιά κατάφερα να δοκιμάσω τις ανθρώπινες μου αντοχές και έφτασα ξημερώματα στις ακτές της Ψερήμου που με βρήκε ένας βοσκός Ψερημιώτης.

Ο άλλος επιζών από το πλήρωμα του Μαρίτσα ο Μυλωνάς Γιώργος, 17 χρονών και αυτός τότε, τον οποίο επισκέφτηκα στο σπίτι του στις 22/7/2017μου είπε ότι δεν θέλει να θυμάται εκείνες τις εφιαλτικές στιγμές που έζησε τότε . Όμως θέλοντας να φωτίσει με τη ζωντανή μαρτυρία του πόσο μεθοδικά δούλευαν οι Τούρκοι από τότε για να αμφισβητήσουν τα θαλάσσια σύνορα μας μου είπε τα εξής:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΔΩ
« PREV
NEXT »