stoxos News

3/5/17

ΑΥΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΣΑΝ ΠΡΟΤΥΠΟ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΠΟΥ ΛΥΜΑΙΝΟΝΤΑΙ ΤΙΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΑΣ ΣΧΟΛΕΣ… YMNHTHΣ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ Ο ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ...

Σχετική εικόνα






Εδώ και χρόνια έχει επισημάνει ο «Στόχος» ότι και οι δύο Θεολογικές Σχολές της Ελλάδος (Αθηνών και Θεσσαλονίκης) έχουν καταληφθεί από μπολσεβίκους καθηγητές που δεν πιστεύουν ούτε σε Θεό, ούτε σε Διάβολο!.. Εμείς που παρακολουθούμε τις δραστηριότητες των Συριζαίων αυτών καθηγητών (όλοι μέλη του Συριζέικου «Συνδέσμου Θεολόγων ο ΚΑΙΡΟΣ») φρίττουμε όχι για την κατάληψη των Θεολογικών Σχολών από τους κομμουνιστές, αλλά για την απόλυτη σιγή των Δεσποτάδων της Ελλαδικής Εκκλησίας!..




Σήμερα θα σας δώσουμε μόνο ένα παράδειγμα, που αφορά τον μέχρι πρόσφατα Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μάριο Μπέγζο: Στις 20 Απριλίου, ο 66χρονος κ. Μπέγζος ανέβασε στον λογαριασμό του στο Facebook υμνητική ανάρτηση για τον διαβόητο ποιητή του ΚΚΕ, Τάσο Λειβαδίτη (1922-1988), που υπήρξε σφοδρός ΥΜΝΗΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ!.. Ο κ. Μπέγζος προέβη σε αυτή την ανάρτηση, για να ευχηθεί στον μακαρίτη Τάσο Λειβαδίτη, που είχε τα γενέθλιά του (20 Απριλίου 1922)!..

Πρέπει να επισημάνουμε ότι τον υμνητή του Στάλιν, Τάσο Λειβαδίτη, λατρεύουν όλοι σχεδόν οι πανεπιστημιακοί θεολόγοι, επειδή στο τέλος της ζωής του έδειξε κάποιο ενδιαφέρον για τον Χριστιανισμό, έγραψε κάποια (υποτίθεται!..) «χριστιανικά» ποιήματα και άλλα τέτοια παλαβά…

ΙΔΟΥ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ» ΠΟΙΗΤΗ ΤΑΣΟΥ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙ…

Επειδή δεν θα το κάνει κανείς άλλος, ο «Στόχος» δημοσιεύει σήμερα το ποίημα που είχε γράψει ο Λειβαδίτης για τον θάνατο του «Πατερούλη» Στάλιν και δημοσιεύθηκε φάτσα – κάρτα στην «Αυγή» τον Μάρτη του 1953…


«TΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΚΩΝΑΡΙ

Κλάφτε λαοί... Από σήμερα ο κόσμος είναι λιγότερο μεγάλος: Ο Στάλιν πέθανε...

Ο ίσκιος απ' το μεγάλο φέρετρο του χαράζει ένα πελώριο πένθος στα μανίκια των προλετάριων.

Από το φέρετρο που σήμερα το σηκώνουνε στους ώμους τους οι λαοί.

Ο Στάλιν δεν πέθανε, όταν οι εργάτες χτίζουν τις μεγάλες γέφυρες για να περάσει το μέλλον.

Ο Στάλιν ζει, όταν οι κόκκινοι φαντάροι αγρυπνάνε για την πατρίδα τους και την Ειρήνη.

Ο Στάλιν ζει, όταν μισούμε τον πόλεμο, όταν αντιστεκόμαστε στον πόλεμο.

Ο Στάλιν ζει, όταν ελπίζουμε, όταν τραγουδάμε, όταν παλεύουμε.

Ο Στάλιν ζει!

Γιατί ο Στάλιν δεν είναι ένας άνθρωπος για να μπορεί να πεθάνει!

Ο Στάλιν είναι η ελπίδα και το ψωμί, είναι τ' ατσάλι και η Ειρήνη...

Ο Στάλιν είναι ποτάμι και φράγμα, υψικάμινος και σημαία...

Ο Στάλιν είναι το μεγάλο αγκωνάρι που ακουμπάει ο κόσμος...

Κοιτάχτε τον!

Να 'τος!

Πελώριος! Σαν ένα βουνό!

Όπου κι αν γυρίσετε θα δείτε το πλατύ του χέρι να σας γνέφει.

Κι οι εργάτες ανεβασμένοι στην πελώρια σκαλωσιά του ήλιου, με τα σφυριά τους σκαλίζουν τη μορφή του στην είσοδο της Ιστορίας.

Ο Στάλιν ζει!

Ακούστε, ακούστε λοιπόν!

Μες στο γιγάντιο βήμα των λαών ακούστε τη μεγάλη καρδιά του να χτυπάει...

Κλάφτε λαοί... Από σήμερα ο κόσμος είναι λιγότερο μεγάλος...»

ΣΤΑΛΙΝΙΚΟΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ ΚΚΕ Ο ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ…

Όπως αποδεικνύει αυτό το ποίημα που φέρνει σήμερα στην δημοσιότητα ο «Στόχος», ο τάχα χριστιανός, Τάσος Λειβαδίτης ήταν σταλινικώτερος από το ίδιο το ΚΚΕ!.. Αμέσως μετά τον θάνατο του «Πατερούλη» (6 Μαρτίου 1953) το σε παρανομία ευρισκόμενο ΚΚΕ εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση, προκειμένου να κάνετε την σύγκριση: «Στην ιερή αυτή στιγμή, αυτόν τον όρκο δίνουν μπροστά στον Μεγάλο Νεκρό, οι κουκουέδες και οι αγωνιστές όλης της Ελλάδας: Να μείνουν πιστοί στην επιταγή αυτή του Στάλιν, πιστοί στη Μεγάλη Σοβιετική Ένωση και το κόμμα των κομμουνιστών της...




Δύσκολες στιγμές περνά η πατρίδα μας. Τα τσακάλια σ’ όλο τον κόσμο βγάζουν κιόλας άγρια ουρλιαχτά. Νομίζουν ότι ο θάνατος του Μεγάλου Στάλιν θα λυγίσει και θ' αδυνατίσει τους λαούς, την πόλη τους για τη νέα ζωή. Θα βγουν χίλιες φορές γελασμένοι. Ο Στάλιν είναι εκείνος που μας έμαθε να γινόμαστε πιο δυνατοί και ατράνταχτοι στις δυσκολίες για να τις νικάμε και να τις συντρίψουμε...

Ο Στάλιν θα ζει αιώνια στην ψυχή του λαού μας. Σκύβοντας ευλαβικά τα κεφάλια μπροστά στον Μεγάλο Νεκρό και με πόνο αβάσταχτο στην καρδιά ας φωτιζόμαστε πάντα απ’ τη ζωή και το έργο του. Ζήτω η Μεγάλη Σοβιετική Ένωση! Ζήτω το ακατανίκητο Κόμμα του Λένιν και του Στάλιν!»

Περιττό να θυμίσουμε ότι ανάλογο υμνητικό ποίημα για τον «Πατερούλη» Στάλιν έχει γράψει και ο άλλος «μεγάλος» ποιητής του ΚΚΕ, ο Γιάννης Ρίτσος, που έχει δημοσιεύσει στο παρελθόν ο «Στόχος»…

Εφημερίδα "Στόχος"
« PREV
NEXT »