stoxos News

1/12/16

ΚΙ Ο ΠΑΜΠΛΟΥΤΟΣ ΜΠΟΛΕΒΙΚΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΑΛΕΛΗΣ, ΞΕΚΩΛΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ







Ο Φιντέλ Κάστρο ήταν ο ήρωας των εφηβικών και νεανικών μου χρόνων.

Ο ασυμβίβαστος επαναστάτης , ο σύντροφος του Τσέ , ο μαχητής που τα έβαλε με τον ιμπεριαλισμό ο εμπνευστής εκατοντάδων χιλιάδων αγωνιστών σε όλο τον κόσμο.




Ο Φιντελ Κάστρο ήταν και για μένα ο καθοδηγητής ένός δύσκολου αγώνα που θα οδηγούσε στον σοσιαλισμό.

Τόν οδήγησε όμως;

Τί κέρδισε ο λαός της Κούβας αυτά τα 57 χρόνια;

Πολλοί θα πούν ένα καλό σύστημα υγείας και ένα αντίστοιχο της παιδείας. Σωστά αλλά αυτά υπάρχουν και σε καπιταλιστικές χώρες, όπως οι Σκανδιναυικές

Τι κέρδισαν μήπως την χειραφέτηση τους;

Οχι κάποιοι φωτσμένοι πρωτοπόροι αποφάσιζαν για αυτούς αλλά χωρίς αυτούς.. Μήπως έπαψαν να παράγουν υπεραξία για τον εργοδότη. Ναί αλλά την καρπώνονταν το Κράτος – εργοδότης.. Μήπως κέρδισαν την ευημερία τους? Οχι . Ισως μια αξιοπρεπή φτώχειά. Αλλά αυτό δεν είνα σοσιαλισμός.

Η Κούβα έζησε χωρίς τέλος, την περίοδο της δικτατορίας του προλεταριάτου.Μια μαρξιστική αρχή για άλλες αρχές με άλους συσχετισμούς στο Κράτος. Μ ένα πρωτοπόρο κόμμα που είχε την απόλυτη εξουσία στον λαό. Και το πρωτοπόρο κόμμα είχε έναν αρχηγό που φρόντιζε γιά όλα και που κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει . Καί μόνο όταν βιολογικά δεν μπορούσε να κυβερνήσει παρέδωσε...σοσιαλιστικά την εξουσία στον αδερφό του.

Ούτε σε κάποιν άλλον που θα αποφάσιζε η κεντρικη επιτροπή του Κόμματος όπως για παράδειγμα γινόταν στη Σοβιετικη ένωση όπου φυσικά και εκεί , η αλλαγή γινόταν ΜΌΝΟΝ μετα τον θάνατο του ηγέτη.




Ο Επαναστάτης Κάστρο που τα έβαλε με τον ιμπεριαλισμό ήταν ο απόλυτος άρχοντας του τόπου του. Καί πράγματι βοήθησε ποικιλοτρόπως αρκετά κινηματα σε ολοκληρο τον κόσμο.
Ηταν όμως δημοκράτης ? Εδωσε ποτέ την ευκαρία στον λαό του να αποφασίσει για το εάν θέλει να τον κυβερνά και με ποιό τρόπο? Εστω στο κόμμα του να εκφράσει διαφορετικές απόψεις. Μήπως και ο Κάστρο κυβέρνησε με την δική του γραφειοκρατική ομάδα , δημιουργώντας μια ιδιότυπη ολιγαρχία.

Μεά απο πολλά χρόνια προβληματισμών πάνω στον εφαρμοζόμενο σοσιαλισμό έχω και εγώ υιοθετήσει απόλυτα την θέση του Πουλαντζά ότι ο Σοσιαλισμός θα είναι δημοκρατικός η δεν θα υπάρξει.

Είμαι σίγουρος ότι και πάλι ο Πουλανζας θα επιβεβεαιωθεί ,όπως επιβεβαιώθηκε όταν κατέρρευσε ο υπαρκτός σοσιαλισμός της δεκαετίας του90. Οταν σε ένα βράδυ η νομενκλατούρα του κόμματος έγινε το πρωί η ολιγαρχία του νέου καπιταλισμού..

Η ιστορία μας δίδαξε οτι οι δημοκρατικές διαδικασίες άμεσες και κοινοβουλευτικές είναι η ασφαλιστική δεικλίδα για τον σοσιαλισμο.

Διδαχθήκαμε όλοι όσοι έιχαμε το ίδιο όραμα οτι η ιστορία του καλού πατερούλη είναι απλώς μια φάρσα. Οι παντοδύναμοι ηγέτες των κομμουνιστικών κομμάτων αποδείχθηκε ότι κυβερνούσαν απολυταρχικά. Πόσο σοσιαλιστής ήταν ο Τσαουσέσου;

Επειδή, ζούμε μία ακόμη κρίση του καπιταλισμού και οι σοσιαλιστικές αρχές παραμένουν επίκαιρες πρέπει με τόλμη να χαράξουμε τους νέους δρόμους που θα είναι αποκλειστικά δημοκρατικοί.. Οι έφοδοι στα θερινά ανάκτορα και οι καταλήψεις του κράτους μόνο ως τραγωδία μπορούν να επαναληφθούν και οι φωτισμένοι ηγέτες ως καρικατούρες μια άλλης εποχής.

Ο μόνος δρόμος είναι η επικαιροποίηση του σοσιαλισμού που δεν μπορεί παρά είναι δημοκρατικός.

protothema
loading...
« PREV
NEXT »

Δεν υπάρχουν σχόλια

Δημοσίευση σχολίου